یعنی چه
این کلمه یک عبارت فعلی عربی است که از ترکیب فعل امر جمع و ضمیر مفعولی ساخته شده و به معنای درخواست یا دستور برای خوراک دادن و سیر کردن یک شخص (مذکر) به کار میرود.
تلفظ
این واژه در زبان عربی با فتحة همزه ابتدایی، سکون ط، کسره عین، ضمه میم و واو کشیده تلفظ میشود: أَطْعِمُوهُ.
در جدول
در کلمات متقاطع و جدولهای کلمات، این واژه به عنوان یک کلمه ۶ حرفی عربی با مفهوم اطعام و غذا دادن شناخته میشود.
به عربی
این کلمه اصالتاً عربی و از باب افعال است که در متون دینی و احادیث کاربرد فراوانی دارد.
به فارسی
در ترجمه دقیق عبارات متون مذهبی به زبان فارسی، این کلمه به صورت فعل امر جمعِ «غذا بدهید» همراه با مفعول «به او» معنا میشود.
در قرآن
عین واژهٔ «أطعموه» در متن قرآن کریم نیامده است، اما ساختارهای همریشه و مشابهی مانند «فَأَطْعِمُوا» (پس غذا بدهید) در آیاتی نظیر آیه ۳۶ سوره حج به چشم میخورد که بر اهمیت انفاق و سیر کردن نیازمندان تأکید دارد.
جمعبندی و توضیح کامل اطعموه
واژه «اطعموه» یک عبارت فعلی مشتق شده از ریشه عربی «ط-ع-م» (طعام/مزه) است که در ساختار صرفی، فعل امر جمع به همراه ضمیر مفعولی مفرد مذکر غایب محسوب میشود و معنای دقیق آن «به او غذا بدهید» یا «او را سیر کنید» است. این واژه اگرچه یک لغت مستقل در زبان فارسی معیار نیست، اما به واسطه متون دینی، احادیث و مقتلخوانیها وارد ادبیات مذهبی فارسیزبانان شده است.
مهمترین و مشهورترین کاربرد تاریخی و روایی این عبارت، در سفارش اخلاقی و انسانی امام علی (ع) در بستر شهادت درباره ضاربش، ابنملجم مرادی، تجلی یافته است؛ آنجا که فرمودند: «أَطْعِمُوهُ مِنْ طَعَامِی...» (از غذای من به او بخورانید). این کاربرد، کلمه مذکور را به نمادی از عالیترین سطح کرامت، رحمت، عدالت و گذشت در فرهنگ اسلامی تبدیل کرده است.