یعنی چه
ساکت به فرد یا محیطی گفته میشود که هیچگونه صدا، هیاهو یا گفتاوردی از آن شنیده نشود. این واژه در نقش صفت برای انسانهای کمحرف یا مکانهای بیسروصدا به کار میرود و گاهی نیز به عنوان یک فعل امری برای دعوت دیگران به آرامش استفاده میشود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتح کلمه اول و کسر حرف کاف به صورت [sākit] است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، با توجه به تعداد حروف خواستهشده میتوانید از واژههای همخانواده یا مترادف آن مانند سکوت، خاموش یا صامت استفاده کنید.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به موقعیت از کلماتی چون Quiet برای فضای آرام و Silent برای نبود مطلق صدا یا فرد گنگ و صامت استفاده میشود.
به فارسی
برابرهای اصیل و سره فارسی برای این واژه شامل کلماتی چون خاموش، خموش، بیصدا، دنج و آرامگرفته است.
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات فارسی، سکوت و ساکت بودن لزوماً به معنای انفعال نیست، بلکه اغلب به عنوان نشانهٔ بردباری، دنایی، تامل عمیق و پرهیز از بیهودهگویی شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل هم خانواده ی ساکت
واژهٔ «ساکت» از ریشهٔ عربی (س ک ت) وارد زبان فارسی شده است و اسم فاعل محسوب میشود. همخانوادههای اصلی و پرکاربرد این کلمه در زبان فارسی شامل واژههایی همچون «سکوت»، «مسکوت»، «سکت»، «سکته» و «ساکتین» هستند که همگی مفهوم ترک سخن، آرامش و صامت بودن را در خود دارند.
این کلمه در زبان فارسی کاربرد بسیار گستردهای در ادبیات روزمره و رسمی دارد و متضاد آن کلماتی مانند شلوغ، پرسپصدا، گویا و ناطق است. اگرچه خود واژهٔ ساکت در قرآن به این شکل مستقیم نیامده، اما فعل ریشهٔ آن یکبار در سوره اعراف برای فرو نشستن خشم حضرت موسی به کار رفته است.
از نظر نمادین، ساکت بودن در فرهنگ شرقی نشانه وقار، تفکر و حکمت است و در بسیاری از متون ادبی به عنوان صفت پسندیدهای در برابر پرحرفی و غوغا شناخته میشود.