یعنی چه
ازدلاف در لغت به معنای نزدیک شدن، پیش رفتن، فراپیش شدن و همچنین گرد آمدن و تجمع کردن است. این واژه در متون کهن و دینی معمولاً برای اشاره به تقرب معنوی یا جلو آمدن و اجتماع گروهی از مردم به کار میرود.
تلفظ
این کلمه بر وزن افتعال تلفظ میشود که همزه و دال آن مکسور و زاء آن ساکن است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این واژه با توجه به تعداد حروف (۶ حرف) معمولاً با راهنماهای «نزدیک شدن»، «پیشروی» یا «گرد آمدن» خواسته میشود.
به انگلیسی
با توجه به بافت متن، معادلهای انگلیسی آن در برگیرنده مفاهیم نزدیکی، پیشآمدن و همگرایی هستند.
به عربی
این واژه خود ریشه عربی دارد و مصدر باب افتعال از «ز ل ف» است؛ در عربی معاصر بیشتر از اقتراب و تقرب استفاده میشود.
به فارسی
برگردانهای دقیق فارسی این واژه شامل عبارات «نزدیک شدن»، «فراپیش شدن»، «پیشروی کردن» و «تجمع یافتن» است.
جمعبندی و توضیح کامل ازدلاف
واژه «ازدلاف» یک مصدر عربی از ریشه «ز ل ف» است که وارد زبان فارسی شده و مفهوم مرکزی آن حول محور حرکت به سمت جلو، نزدیک شدن به یک هدف یا شخص، و همچنین گرد آمدن و تجمع شکل گرفته است. این واژه به دلیل بار معنایی متمایز خود، هم در متون ادبی قدمایی و هم در مباحث لغوی مرتبط با مفاهیم دینی (مانند تقرب معنوی) کاربرد دارد.
از مشتقات معروف و همخانواده این ریشه میتوان به واژه «مزدلفه» اشاره کرد که نام مکان مشهوری میان عرفات و منا در مناسک حج است؛ این نامگذاری دقیقاً به علت تجمع و نزدیک شدن حاجیان در آن موقعیت جغرافیایی صورت گرفته است. اگرچه خود کلمه ازدلاف در قرآن نیامده، اما افعال و مشتقات دیگر آن مانند «أزلفت» به معنای نزدیک شدن بهشت به پرهیزکاران، در آیات الهی به چشم میخورد.