یعنی چه
انهاض مصدر باب افعال از ریشه «نهض» است. این واژه در لغت به معنای از جا حرکت دادن، برپا داشتن، تقویت کردن و سوق دادن دیگری به سوی یک هدف یا فعالیت خاص است؛ به طوری که حالت سکون فرد یا نهاد به حرکت و پویایی تبدیل شود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با کسره حرف اول (اِ) و سکون حرف نون است که به صورت اِنْهاض خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، واژه «انهاض» به عنوان پاسخ برای راهنماهایی مثل «برانگیختن»، «بلند کردن» یا «به حرکت درآوردن» کاربرد دارد.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و در این زبان نیز دقیقاً به معنای انگیزش، سوق دادن، بسیج کردن و ارتقا دادن به کار میرود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این کلمه شامل برانگیختگی، وادار به برخاستن، تحریک به حرکت، و توانبخشی یا فعالسازی است.
در قرآن
واژه «انهاض» و دیگر مشتقات ریشه «ن-ه-ض» در متن قرآن کاربرد پررنگی ندارند، اما در متون حدیثی و ادعیه مانند نهجالبلاغه به فراوانی دیده میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل انهاض
واژه انهاض یک مصدر عربی است که وارد زبان فارسی شده و مفهوم محوری آن «عبور از سکون به سمت حرکت» است. وقتی کسی یا جریانی، فرد یا جامعهای را به سمت پویایی، بیداری و پیشرفت سوق میدهد، در واقع عمل انهاض را انجام داده است. این کلمه در متون کلاسیک، حقوقی و ادبی کاربرد دارد.
از نظر ریشهشناسی، این کلمه با واژههای آشناتری مثل نهضت و ناهض همخانواده است. تفاوت آن با نهضت در این است که نهضت خودِ حرکت و قیام است، اما انهاض اقدامِ عامل یا محرکی است که باعث این قیام و بلند شدن میشود.
در مجموع، این کلمه بار معنایی مثبتی دارد و نمادی از احیا، بیدارسازی قدرتهای نهفته، و حرکت از رکود به سمت توسعه و رشد فکری یا جسمی به شمار میرود.