یعنی چه
واژهٔ نقشدار به هر شیء، پارچه یا سطحی اطلاق میشود که ساده و یکدست نبوده و روی آن طرح، الگو، گلدوزی، چاپ یا کندهکاری وجود داشته باشد. این واژه در توصیف صنایع دستی، منسوجات و ظروف کاربرد فراوانی دارد.
تلفظ
این واژه از دو بخش «نَقش» (با سکون قاف و شین) و پسوند «دار» تشکیل شده است و به صورت سرهم یا با نیمفاصله تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، کلمهٔ «نقش دار» به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون «دارای طرح و نگار» یا «منقوش» به کار میرود و دقیقاً دارای ۶ حرف است.
به انگلیسی
برای توصیف اشیاء یا پارچههایی که روی آنها کار شده است، در زبان انگلیسی بیشتر از واژه Patterned استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی برای اشاره به لباس یا ظرفی که دارای طرحهای سنتی و نگارین است، از واژه مُنَقَّش استفاده میکنند.
به فارسی
برابرهای اصیل و رایج فارسی و واژگان دخیل هممعنی برای این کلمه عبارتند از: طرحدار، نگارین، پرنقش، مصور و منقش که همگی مفهوم عبور از سادگی به سمت آراستگی را میرسانند.
جمعبندی و توضیح کامل نقش دار
واژهٔ «نقشدار» یک صفت ترکیبی و اصیل در زبان فارسی است که از ترکیب اسم «نقش» (ریشه عربی به معنی طرح و اثر) و پسوند فاعلی «دار» (از مصدر داشتن) ساخته شده است. این کلمه در هنر، معماری و صنایع دستی ایرانی جایگاه ویژهای دارد و برای توصیف هر سازه، پارچه، فرش یا ظرفی که از سادگی درآمده و به جلوههای بصری مزین شده باشد، به کار میرود.
در فرهنگ و هنر سنتی، شیء نقشدار تنها یک کالای تزیینی نیست، بلکه نمادی از هویت، اصالت هنری و نظم هندسی به شمار میرود. در مقابل واژههایی مثل «ساده» یا «یکدست»، نقشدار نشاندهنده پویایی و تکثر در طراحی است که در جدول کلمات متقاطع نیز به عنوان یک پاسخ ۶ حرفی کاربرد دارد.