یعنی چه
قانعکننده به ویژگی دلیل، سخن، استدلال یا رفتاری اطلاق میشود که آنقدر محکم، منطقی و باورانگیز باشد که جای شک و تردیدی باقی نگذارد و مخاطب را صمیمانه به پذیرش یک مطلب یا مفهوم مجاب کند.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی به صورت [قانِعْ کُنَنْدِه] تلفظ میشود.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، با توجه به تعداد حروف خواسته شده میتوانید از واژگانی چون قانعکننده، متقاعدکننده، مجابکننده، موجه، مدلل یا مقنع استفاده کنید.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی متناسب با لحن متن، واژههای Convincing (باورپذیر و محکم) و Persuasive (دارای قدرت اقناع بالا) رایجترین معادلها هستند.
به عربی
در زبان عربی از مشتقات ریشه «قنع»، اسم فاعل «مُقْنِع» به خوبی این مفهوم را منتقل میکند.
به فارسی
معادلهای سره و ترکیبات خالص فارسی که برای این مفهوم به کار میروند شامل کلماتی مانند باورانگیز، باورپذیر، پذیرفتنی و استدلال محکم هستند.
جمعبندی و توضیح کامل قانع کننده
واژهٔ «قانعکننده» از ترکیب اسم فاعل عربی «قانع» (برگرفته از ریشه ثلاثی ق-ن-ع به معنی رضا و خشنودی) و صفت فاعلی فارسی «کننده» ساخته شده است. این اصطلاح در ادبیات امروز، نشاندهندهٔ قدرت منطق، استدلال استوار و توانایی بالا در اقناع مخاطب است؛ به گونهای که ذهن شنونده یا بیننده در برابر حقیقتِ مطرحشده سر تسلیم فرود میآورد و آن را بدون مقاومت میپذیرد.
اگرچه ریشهٔ این واژه دو بار در قرآن کریم به کار رفته، اما در معنای اصطلاحیِ مدرن آن (دلیلِ قانعکننده) نیست، بلکه بیشتر مفاهیمی چون خشنودی به رزق یا حالت فیزیکی خاصی را افاده میکند. با این حال، در مهارتهای ارتباطی و نمادشناسی مدرن، کلمهٔ قانعکننده تداعیکننده مفاهیمی همچون ترازو، چکش قاضی، عدالت و برهان قاطع است که بر صحت و قطعیت یک ادعا دلالت دارد.