یعنی چه
این واژه در ادبیات کهن برای تحقیر جلوههای فانی جهان مادی به کار میرفته و به پستی و آلودگی استعاری دنیا اشاره دارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب به صورت ضم همزه در واژه اول و فتح دال و فاء مشدد در واژه دوم است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این کلمه معمولاً به عنوان طراح سوال برای واژههای دنیا، جهان یا بلای بزرگ مطرح میشود.
به انگلیسی
در ترجمه تشریحی و ادبی میتوان آن را به صورت فانی یا دنیای پست نیز برگردان کرد.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی آن شامل واژههای ملموسی همچون گیتی، جهان فانی و مصیبت هستند.
نماد چیست
این اصطلاح در متون زهدآمیز و اخلاقی نمادی است برای هشدار به انسانها تا دل به زرق و برق دنیا نبندند.
جمعبندی و توضیح کامل ام دفار
واژه «ام دفار» یک ترکیب کنایی و کهن در زبان عربی است که از ریشه «دفر» به معنی بوی بد و عفونت گرفته شده است. علت این نامگذاری در واقع نوعی نگاه زاهدانه و ملامتگرایانه به دنیاست که جهان مادی را به دلیل ناپایداری، آلودگیهای معنوی و فریبندگیهایش، به صورتی تحقیرآمیز توصیف میکند.
علاوه بر معنای دنیا، این واژه در متون لغوی قدیم به معنای «داهیه» یعنی بلای بزرگ، مصیبت و گرفتاری شدید نیز به کار رفته است. این کلمه در متن قرآن کریم نیامده، اما در احادیث، خطب و اشعار کهن عربی و به تبع آن در لغتنامههای فارسی جایگاه ثابتی دارد.
در مجموع، ام دفار امروزه کاربرد گفتاری و روزمره ندارد و بیشتر یک واژه تخصصی در متون ادبی، متون تصوف و زهد، و اصطلاحات طراحان جدول کلمات متقاطع به شمار میرود.