یعنی چه
مالاندوزی به معنای ذخیره کردن ثروت، گردآوری مال، منال و دارایی دنیا به قصد انباشتن است، به طوری که این دارایی از گردش اقتصادی مفید خارج شود. این واژه معمولاً با مفهوم زیادهخواهی، حرص و انباشت مال بیش از نیاز مصرفی همراه است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «مَالْاَنْدُوزِی» است که از ترکیب دو واژهٔ «مال» (عربی) و «اندوزی» (فارسی، از مصدر اندوختن) ساخته شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این مفهوم معمولاً واژههایی مانند مالاندوزی (۹ حرف)، ثروتاندوزی، زراندوزی، تکاثر یا کنز است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به لحن متن، از اصطلاحات متفاوتی استفاده میشود؛ واژه hoarding بار معنایی منفی ذخیره کردن و کنز را دارد و avarice به طمع شدید اشاره میکند.
در قرآن
هرچند خود ترکیب فارسی «مالاندوزی» در قرآن نیامده، اما این مفهوم در آیات متعددی بهشدت نکوهش شده است. از جمله آیه ۳۴ سوره توبه درباره «کنز» (گنجینه کردن طلا و نقره بدون انفاق)، سوره تکاثر (افزونطلبی) و آیات سوره همزه که به جمع کردن و شمارش مکرر مال اشاره دارد.
نماد چیست
در تاریخ و ادبیات، شخصیت «قارون» سمبل جنون مالاندوزی، بخل و طغیان است. همچنین در اساطیر و داستانهای عامیانه، «اژدهای خفته بر روی گنج» نماد بارز ثروتاندوزی افراطی و بهره نبردن خود و دیگران از آن دارایی است.
جمعبندی و توضیح کامل مال اندوزی
مالاندوزی واژهای مرکب از «مال» عربی و «اندوزی» فارسی (از مصدر پهلوی اندوختن) است که در فرهنگ، ادبیات و اخلاق دینی بار معنایی منفی دارد. این مفهوم به معنای انباشتن بیرویه ثروت و راکد نگه داشتن آن به دلیل حرص و دنیاطلبی است، بهطوری که جامعه از منافع گردش اقتصادی آن محروم شود.
در متون قرآنی و اسلامی، این پدیده تحت عناوینی چون کنز، تکاثر و همزه مطرح شده و عاقبت سختی برای عاملان آن پیشبینی شده است. متضادهای اخلاقی این رفتار شامل انفاق، بخشش، سخاوت و قناعت هستند که بر جریان یافتن ثروت در جامعه تأکید دارند.
در فرهنگ عامه و ادبیات کلاسیک فارسی نیز مالاندوزان همواره نکوهش شدهاند و شخصیتهایی مانند قارون یا تمثیل اژدهای پاسبان گنج، برای نشان دادن فرجام نامیمون و بیفایده بودن این نوع زندگی به کار رفتهاند.