یعنی چه
اندوخش یک واژه کهن و سره فارسی است که به عمل رباخواری، نزولخواری و کسب درآمد از طریق دریافت بهرهٔ پول اشاره دارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت فتح اول، سکون نون، ضم دال، سکون خ و شین است.
در جدول
کلمه اندوخش یک واژه ۶ حرفی است که در جدولهای متقاطع معمولاً به عنوان معادل سره و کهن برای رباخواری یا نزولخواری به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژه Usury دقیقترین معادل برای مفهوم اندوخش و رباخواری است.
به عربی
معادل این واژه در زبان عربی، ربا یا رباخواری است که به معنای دریافت سود اضافه بر اصل مال در قرض است.
به فارسی
معادلهای آشناتر و رایجتر این واژه در فارسی امروز شامل رباخواری، تنزیلخواری، نزولخواری و کسب مال نامشروع از راه بهره است.
در قرآن
واژه اندوخش به دلیل اصالت کاملاً فارسی خود در متن عربی قرآن کریم وجود ندارد؛ با این حال، معادل عربی آن یعنی مفهوم «ربا» در آیات متعدد قرآن به طور قطعی حرام اعلام شده است.
نماد چیست
در مفاهیم فرهنگی و اخلاقی، این واژه نمادی از زالوصفتی، بهرهکشی مالی از نیازمندان، طمعکاری و بیانصافی در روابط اقتصادی جامعه به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل اندوخش
واژه «اندوخش» یکی از واژگان کهن، سره و فراموششده زبان پارسی است که در فرهنگهای تخصصی واژگان سره به معنای رباخواری، تنزیلخواری و دریافت بهره ظالمانه در برابر وام دادن پول ثبت شده است. این کلمه با ساختار شش حرفی خود، امروزه بیشتر در جدولهای کلمات متقاطع و متون ادبی کهن مورد توجه قرار میگیرد.
همخانواده مستقیم این واژه در پارسی کهن، کلمه «اندوخا» به معنی شخص رباخوار یا نزولخوار است. از نظر اخلاقی و اجتماعی، اندوخش مفهوم پسندیدهای ندارد و نمادی از استثمار اقتصادی و طمعورزی در جامعه محسوب میشود.
اگرچه خودِ این کلمه به دلیل اصالت ایرانی در قرآن کریم به کار نرفته، اما مفهوم مترادف آن یعنی «ربا» در شریعت اسلام و آیات قرآنی به شدت منع و تحریم شده است. شناخت این واژه به غنای درک ما از واژگان اقتصادی در پارسی باستان کمک میکند.