یعنی چه
«فرحوا» یک فعل ماضی، صیغه جمع مذکر غایب از ریشه «ف ر ح» است. این کلمه به معنای خوشحالی و سرور دستهجمعی است که در بافت متون دینی و قرآنی، معمولاً به نوعی شادی سطحی، مغرورانه و ناشی از غفلت از یاد خدا یا دلبستگی شدید به مال دنیا اشاره دارد.
تلفظ
این واژه به صورت فَرِحُوا تلفظ میشود؛ فاء دارای فتحه، راء دارای کسره، و حاء دارای ضمه به همراه واو مدی است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، در پاسخ به راهنمای «شادتری یا شاد شدند عربی ۵ حرفی»، پاسخ دقیق خود واژه «فرحوا» است.
به عربی
در زبان عربی معیارهای دیگری نیز برای بیان این حالت وجود دارد که متناسب با عمق یا نوع شادی به کار میروند.
به فارسی
برگردان دقیق این فعل در زبان فارسی شامل عباراتی چون «شادمان گشتند»، «خوشحالی کردند» و «به وجد آمدند» میباشد.
در قرآن
این صیغه دقیقاً ۵ بار در قرآن کریم تکرار شده است. در بیشتر موارد مانند آیه ۴۴ سوره انعام («حَتَّىٰ إِذَا فَرِحُوا بِمَا أُوتُوا...»)، این واژه دارای بار معنایی منفی و به معنای سرمستی، غرور ناشی از وفور نعمت و غفلت از عقوبت الهی است.
جمعبندی و توضیح کامل فرحوا
واژه «فرحوا» یک فعل صرفی عربی از ریشه ثلاثی مجرد «ف ر ح» است که در زبان فارسی بیشتر در ترجمه متون دینی، تفاسیر قرآنی و جداول کلمات کاربرد دارد. معنی اولیه آن شاد شدن و خوشحالی کردن گروهی از مردان است، اما با بررسی دقیق در فرهنگ قرآنی متوجه میشویم که این شادی همواره مثبت نیست و در بسیاری از آیات، نمادی از دلبستگی غافلانه به دنیا و غرور سرمستانه به شمار میرود.
این کلمه پنجحرفی نمونهای از واژگانی است که معنای اصطلاحی و بافتی آن در متن قرآن، عمق بیشتری نسبت به ترجمه تحتاللفظی آن دارد و توجه به متضادهای آن مانند «حَزِنوا» (اندوهگین شدند) به درک بهتر مفهوم آن کمک میکند.