یعنی چه
این عبارت یک ترکیب فعلی رسمی و کتابی در زبان فارسی است و زمانی به کار میرود که کلام، نوشته، جلسه یا فرآیندی بیش از حد معمول طول بکشد و زمان زیادی را به خود اختصاص دهد.
تلفظ
تلفظ این عبارت به صورت [به تطویل انجامیدن] است که واژه تطویل از ریشه عربی و انجامیدن یک فعل اصیل فارسی است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، برای راهنمای «طولانی شدن یا به درازا کشیدن کلام و کار»، عبارت ۱۵ حرفی «به تطویل انجامیدن» یا معادلهای کوتاهتر آن مد نظر قرار میگیرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به مکتوب یا شفاهی بودن متن، از اصطلاحات فعلی یا اسامی فوق برای رساندن مفهوم طولانی شدن کلام یا فرآیند استفاده میشود.
به عربی
واژه تطویل خود ریشه در زبان عربی (باب تفعیل از ط-و-ل) دارد و در عبارات عربی به معنای طولانی کردن و امتداد دادن کلام یا زمان استفاده میشود.
به فارسی
برگردان و معادلهای روان فارسی این عبارت رسمی شامل مواردی چون «به درازا کشیدن»، «طول کشیدن»، «کش پیدا کردن» و «دراز شدن سخن» است.
در قرآن
خود واژه «تطویل» به صورت لفظی در متن قرآن کریم نیامده است. در علم بلاغت و علوم قرآنی ذکر شده که کلام الهی از تطویل (به معنای زیادهگویی بیفایده) منزه است و هر جا کلام به درازا رفته از نوع «اطناب» یا تفصیل بافایده برای روشن شدن مطلب است. البته همخانوادههای دیگر این ریشه مانند «طویل» (عذاب طویل) یا فعل «یطول» در قرآن دیده میشوند.
نماد چیست
این عبارت یک اصطلاح انتزاعی زبانی است و نماد مادی خاصی ندارد. اما در حوزه بلاغت و ادبیات، اگر به صورت غیرمفید رخ دهد، نماد و نشانه ضعف بیان و خستگی مخاطب است و در ادبیات گاهی برای تأکید یا شرح بیشتر (اگر بلیغ باشد) استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل به تطویل انجامیدن
عبارت «به تطویل انجامیدن» یک ترکیب فعلی منسجم، رسمی و مکتوب در زبان فارسی است که از ترکیب حرف اضافه فارسی، مصدر عربی «تطویل» (از ریشه ط-و-ل به معنی دراز کردن) و فعل فارسی «انجامیدن» ساخته شده است. این اصطلاح عمدتاً در موقعیتهایی به کار میرود که یک سخنرانی، نوشته، جلسه یا یک فرآیند اداری و کاری، بیش از حد استاندارد و به صورت خستهکنندهای زمانبر شود و به درازا بکشد.
در علوم بلاغی و ادبی، میان تطویل و مفاهیمی چون اطناب و ایجاز تفاوت قائل میشوند؛ به طوری که تطویل معمولاً به زیادهگویی بیفایده اشاره دارد که کلام را از فصاحت میاندازد. به همین دلیل در بررسیهای قرآنی تأکید میشود که ساحت قرآن از تطویل پاک است و طولانی شدن برخی آیات جنبه تفصیل هدایتگر و بافایده دارد.
استفاده از این عبارت در نگارشهای اداری، متون تحلیلی و ادبیات رسمی بسیار رایج است و معادلهای مستقیم آن در زبان عامیانه شامل «لفت دادن» یا «کش پیدا کردن» و در زبان انگلیسی اصطلاحاتی نظیر «To drag on» است.