یعنی چه
مقدسسازی به معنای اعطای ویژگیهای هویتیِ پاک، منزه، فرابشری یا غیرقابل نقد به یک امر نامقدس (مانند اشخاص، ایدئولوژیها، نهادها یا اشیاء) است؛ به گونهای که آن موضوع را از دایرهٔ ارزیابیهای عادی، زمینی و سنجش عقلانی خارج کند.
تلفظ
این واژه به صورت مُقَدَّسسازی (muqaddas-sāzī) تلفظ میشود که ترکیبی از واژه واجگذاریشدهٔ عربی و پسوند مصدری فارسی است.
در جدول
پاسخ متداول برای این مفهوم در جدول کلمات متقاطع «مقدس سازی» (با ۸ حرف) یا «تقدیس» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به سیاق متن، از واژههای متفاوتی استفاده میشود؛ Sacralization بیشتر در جامعهشناسی دین و مفاهیم اجتماعی کاربرد دارد، در حالی که Canonization به سنت قدیسسازی افراد در کلیسا اشاره میکند.
نماد چیست
در هنر و مذهب، فرآیند مقدسسازی معمولاً با نمادهایی چون «هالهٔ نور» (Halo) در اطراف سر افراد، «کبوتر سفید» (به عنوان نماد روحالقدس یا پاکی محض) و یا تجلی «روشنایی شدید» به تصویر کشیده میشود که مرزگذاری میان امر دینی و امر غیردینی را نشان میدهد.
جمعبندی و توضیح کامل مقدس سازی
واژهٔ «مقدسسازی» یک ترکیب اصیل فارسی-عربی است که بخش اول آن یعنی «مقدس» از ریشهٔ عربی «قدس» (به معنی پاکی، طهارت و تنزیه) گرفته شده و با پسوند فارسی «سازی» (از مصدر ساختن) ترکیب شده است تا مفهوم ایجاد قداست یا تبدیل کردن چیزی به یک امر محترم و فرابشری را برساند.
این اصطلاح در حوزههای جامعهشناسی، دین و سیاست کاربرد گستردهای دارد. در جامعهشناسی دین، به فرآیند تبدیل یک پدیده یا هنجار عادی به امری «ممنوعالتعطیف و مصون از نقد» اشاره میکند. در ادبیات سیاسی و فرهنگی نیز، هرگاه یک ایده، تفکر یا شخصیت تاریخی و معاصر به گونهای بازتعریف شود که هیچکس حق بازخوانی انتقادی آن را نداشته باشد، اصطلاحاً دچار مقدسسازی شده است.
اگرچه خودِ ترکیب ساختگی «مقدسسازی» به صورت مستقیم در متون کلاسیک یا قرآن کریم وجود ندارد، اما ریشهٔ آن (قدس) بارها در مفاهیمی مانند تقدیس و پاک دانستن پروردگار توسط فرشتگان، یا توصیف مکانهایی مانند سرزمین مقدس (الْأَرْضَ الْمُقَدَّسَةَ) و وادی مقدس طوی به کار رفته است که نشاندهنده اصالت بخش عربی این اصطلاح در تفکر اسلامی است.