یعنی چه
انساب واژهای کلاسیک و جمع «نَسَب» است که به سلسله نسلها، خویشاوندیها و پیوندهای خونی میان انسانها اشاره دارد. این کلمه همچنین به علم شناخت قبایل و شجرهنامهها (علمالانساب) اطلاق میشود.
تلفظ
این واژه با فتحة روی همزه ابتدایی و سکون نون به صورت «اَنساب» تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ واژه «انساب» به عنوان جمع نسب، ۵ حرف دارد. کلماتی مانند تبارها و دودمانها نیز از پاسخهای احتمالی طراحان جدول هستند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به تبار، اصالت خانوادگی و شجرهنامه از این واژگان استفاده میشود.
به عربی
واژه انساب اصالتاً عربی و جمع مکسر کلمه «نَسَب» است.
به فارسی
برابرهای اصیل فارسی این واژه شامل تبارها، دودمانها، سلالهها، نژادها و پیوندهای خویشاوندی است.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و سنتی، انساب نماد اصالت تبار، هویت قبیلهای و اجتماعی، و شجرهنامه یا همان درخت خانوادگی است.
جمعبندی و توضیح کامل انساب
واژه «انساب» جمع مکسر «نَسَب» و از ریشه عربی (ن-س-ب) است که در زبان فارسی به معنای تبارها، دودمانها، خاندانها و ریشههای خانوادگی به کار میرود. این واژه به پیوندهای خونی و خویشاوندی اشاره دارد و در تاریخ، «علم انساب» به دانش شناخت تاریخچه قبایل و شجرهنامهها اطلاق میشده است.
این کلمه در قرآن کریم نیز به کار رفته است؛ معروفترین کاربرد آن در آیه ۱۰۱ سوره مؤمنون است که به قطع شدن پیوندهای خویشاوندی و بیاثر شدن نسبهای دنیوی در روز قیامت اشاره میکند. باید توجه داشت که این واژه با «انصاب» (با صاد) که به معنی بتها یا سنگهای قربانی است، اشتباه نشود.
در مجموع، انساب نمایانگر اصالت، ریشه و شجرهنامه هر فرد در ساختار اجتماعی و خانوادگی است و در ادبیات فارسی و عربی جایگاه ویژهای در تبیین روابط خویشاوندی دارد.