یعنی چه
به هر پدیده، جریان، نیرو یا انسانی گفته میشود که با قدرت و سرعت به مسیر خود ادامه میدهد و هیچ عاملی توانایی ایستادن در برابر آن یا سد کردن راهش را ندارد؛ این مفهوم هم در معنای مادی (مانند سیل یا قطار) و هم در معنای استعاری (مانند اراده و انگیزه) به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب مشتق-مرکب به صورت [tawaqquf-nāpadīr] است.
در جدول
در جدولهای متقاطع معمولاً با توجه به تعداد حروف خواسته شده، کلماتی نظیر مهارنشدنی یا خود توقفناپذیر به کار میروند.
به انگلیسی
واژه Unstoppable دقیقترین و رایجترین معادل برای این مفهوم است.
به فارسی
از واژههای هممعنی و جایگزین فارسی میتوان به مهارنشدنی، ایستناپذیر، متوقفناکردنی و بی جلودار اشاره کرد.
جمعبندی و توضیح کامل توقف ناپذیر
واژه «توقفناپذیر» یک ترکیب مشتق-مرکب ساختیافته در زبان فارسی است. این کلمه از ریشه عربی «وقف» (به معنی ایستادن) در باب تفعل به همراه پیشوند نفی «نا» و بن مضارع «پذیر» از مصدر پذیرفتن ساخته شده است که در مجموع معنای «آنچه پذیرای ایستادن نیست» را پدید میآورد.
این عبارت در ادبیات و گفتارهای روزمره به عنوان نمادی از اراده پولادین، پیشرفت سریع تکنولوژی، یا جریان مهارنشدنی زمان به کار میرود. در پدیدههای طبیعی نیز سیلهای سهمگین یا گدازههای آتشفشانی بهترین مصداق عینی برای توصیف با این صفت هستند.
گرچه این لفظ به صورت مستقیم در متون کهن یا قرآن مجید وجود ندارد، اما مترجمان معاصر گاهی مفاهیمی نظیر عزت الهی یا قضا و قدر حتمی را که جلوداری ندارند، با صفات همارز آن معنا کردهاند. در نشانهشناسی مدرن، این کلمه حس پویایی، قدرت مطلق و شکستناپذیری را متبادر میکند.