یعنی چه
واژه مُزَّمِّل (که گاه به صورت مزمله تلفظ یا جستجو میشود) در لغت به معنی کسی است که لباس، گلیم یا پارچهای را به دور خود پیچیده تا استراحت کند، بخوابد یا خود را از سرما و امر دیگری حفظ کند. این واژه در اصل «مُتَزَمِّل» از باب تفعل بوده که حرف تاء در زاء ادغام شده است.
تلفظ
تلفظ صحیح و اصیل این واژه در زبان عربی و قرآنی «مُزَّمِّل» (با تشدید زاء و میم و کسر میم) است، هرچند در گویش و نگارش فارسی گاه به صورت «مزمله» تلفظ و روانپذیر شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع و معماهای کلمات، پاسخ به راهنمای «جامه به خود پیچیده» یا «نام سورهای در قرآن» معمولاً واژه ۵ حرفی «مزمله» یا واژه ۴ حرفی «مزمل» است.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل عباراتی چون «جامه به خود پیچیده»، «گلیمبهخودپیچیده»، «پوشیده در لفافه» و «مستور» است که حالت شخصِ پناه برده به پوشش را رساندر میسازد.
در قرآن
این واژه نام هفتاد و سومین سوره قرآن کریم است. در آیه آغازین این سوره، خداوند با عبارت «یَا أَیُّهَا الْمُزَّمِّلُ» پیامبر اسلام (ص) را خطاب قرار میدهد؛ زمانی که ایشان در آغاز نزول وحی، جامهای به دور خود پیچیده بودند.
نماد چیست
در تفاسیر و فرهنگ اسلامی، این کلمه نماد آغاز بار سنگین رسالت، خلوتگزینی و تنهایی پیش از بعثت، و همچنین آمادگی معنوی برای عبادت شبانه (تهجد) و مواجهه با وحی الهی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل مزمله
واژه «مزمله» که در اصل برآمده از واژه قرآنی و عربی «مُزَّمِّل» است، در لغت به معنای کسی است که جامه یا گلیمی را به دور خود پیچیده است. این حالت فیزیکی در متون اسلامی به لحظات اولیه نزول وحی بر پیامبر اکرم (ص) اشاره دارد که ایشان به دلیل سنگینی و هیبت این رویداد آسمانی، جامهای به خود پیچیده بودند و از سوی پروردگار با همین وصف خطاب قرار گرفتند.
از نظر ساختار زبانی، این کلمه از ریشه عربی (ز-م-ل) مشتق شده و در ادبیات فارسی و حل جدولهای کلمات متقاطع، به عنوان یک واژه پنجحرفی با مفهوم پوشیده و مستور کاربرد دارد. بررسی نمادین آن نیز نشاندهنده خلوت، تهجد، و آمادگی روحی برای پذیرش مسئولیتهای بزرگ الهی و اجتماعی است.