یعنی چه
فلفل الماء نام یک گیاه دارویی و علفیِ یکساله از تیرهٔ هفتبندان (Polygonaceae) با نام علمی Persicaria hydropiper است. این گیاه عمدتاً در نواحی مرطوب، لجنزارها، کنار رودخانهها و آبهای راکد میروید. برگها و ساقههای آن طعم تند و سوزندهای شبیه به فلفل دارند و در طب سنتی یا به عنوان چاشنی استفاده میشوند.
تلفظ
این ترکیب از دو واژه عربی تشکیل شده و تلفظ صحیح آن به صورت «فِلفِلُ المَاء» (Fel-fel-ol-Maa) است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این اصطلاح دقیقاً ۹ حرف دارد. از مترادفهای آن مانند فلفل آبی یا زنجبیلالکلاب نیز استفاده میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی رایجترین نام برای این گیاه Water pepper است که ترجمه تحتاللفظی آن همان فلفل آبی میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً ترکیبی عربی است. در منابع طب سنتی عربی به آن زنجبیلالکلاب نیز میگویند.
به ترکی
در منابع گیاهشناسی زبان ترکی، معادل دقیق و رایج آن Su biberi به معنی فلفل آبی است.
جمعبندی و توضیح کامل فلفل الماء
«فلفل الماء» اصطلاحی عربی به معنای «فلفلِ آب» است که در زبان فارسی به عنوان نام یک گیاه دارویی و علفی یکساله از تیرهٔ هفتبندان (Polygonaceae) شناخته میشود. این گیاه به طور طبیعی در محیطهای مرطوب، لجنزارها و کنار رودخانهها رشد میکند. به دلیل طعم بسیار تند و سوزنده برگهایش، این نام را به آن دادهاند و در زبان فارسی به «فلفل آبی» یا «هفتبند آبی» نیز معروف است.
از نظر ریشهشناسی، واژه فلفل از معربات پلپل فارسی میانه است و ترکیب فلفلالماء ساختاری عربی دارد. این کلمه در قرآن کریم نیامده است، اما در طب سنتی ملل مختلف از جمله اروپا و شرق آسیا به عنوان داروی ضدالتهاب و ضد انگل کاربرد داشته است. جالب اینجاست که در فرهنگ و ضربالمثلهای ژاپنی، این گیاه به دلیل طعم خاصش نمادی از سلیقه و ترجیح شخصی افراد به شمار میرود.