یعنی چه
واژه «اخبتوا» از ریشه «خبت» به معنی زمین هموار و آرام گرفته شده است. در اصطلاح یعنی افرادی که تکبر را کنار گذاشته، در برابر خداوند سر تسلیم فرود آوردهاند و دلهایشان با ایمان به او آرامش و اطمینان یافته است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «اَخْبَتو» (Akhbatoo) است که همزه آن مفتوح، خاء ساکن، باء مفتوح و تاء مضموم به همراه واو مدی است.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی قرآن، این واژه معمولاً به معنای خشوع، تواضع عمیق و تسلیم قلبی در برابر پروردگار ترجمه میشود.
به عربی
در لغتنامههای عربی، اخبتوا به معنای ورود به حالت اخبات (خضوع و طمأنینه قلبی) و تسلیم محض در برابر حق آمده است.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این کلمه قرآنی شامل «خاکساری کردند»، «گردن نهادند»، «آرامش قلبی یافتند» و «خضوع نمودند» است.
در قرآن
این فعل ماضی به صورت صیغه جمع مذکر غایب، یک بار در قرآن و در آیه ۲۳ سوره مبارکه هود آمده است: «إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَأَخْبَتُوا إِلَىٰ رَبِّهِمْ أُولَٰئِکَ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ»؛ یعنی کسانی که ایمان آوردند، کار شایسته کردند و در برابر پروردگارشان خاشع و تسلیم شدند، اهل بهشتند.
جمعبندی و توضیح کامل اخبتوا
واژه «اخبتوا» یک فعل ماضی قرآنی از ریشه عربی «خبت» است. معنای اولیه و ریشهای خبت به زمین وسیع، هموار و محکمی اشاره دارد که انسان بر روی آن احساس آرامش و امنیت میکند. وقتی این مفهوم به حوزه اخلاق و ایمان وارد میشود، به حالت روحی مؤمنانی دلالت دارد که تمام تکبر و سرکشیهای درونی خود را فرو ریخته و به یک آرامش، ثبات و خشوع عمیق در برابر پروردگار رسیدهاند.
این واژه فراتر از یک تواضع ظاهری است؛ اخبتوا نشاندهنده تسلیم آگاهانه، مطمئن و همهجانبه دل در برابر حق است، به طوری که هیچگونه شک، تردید یا تزلزلی در ایمان فرد باقی نماند. در فرهنگ قرآنی، این حالت صفت بارز بهشتیان و انسانهای صالح معرفی شده است.