یعنی چه
واژه «شاقلنج» در زبان فارسی معیار و کلاسیک ثبت نشده است، بلکه یک اصطلاح بومی و گویشی (عمدتاً در گویش دزفولی و لری) است که به عمل حمل کردن یک شخص (معمولاً کودک) روی دوش و شانهها یا همان قلمدوش کردن اشاره دارد. این واژه کلمهای کلاسیک و محلی است و در مکالمات روزمره مردم آن منطقه کاربرد دارد.
تلفظ
این واژه در گویش محلی به صورت شاقُلَنج (shāgholanj) تلفظ میشود و در برخی ترکیبات محلی مانند «شاقلنج جیجو» به معنای سواری دادن روی شانه به کار میرود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، اگر به دنبال واژهای ۶ حرفی با اصالت گویشی به معنی کول، دوش یا قلمدوش کردن هستید، پاسخ «شاقلنج» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم شاقلنج یا همان قلمدوش کردن از اصطلاح «Piggyback» یا عبارت «Carry on shoulders» استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق این واژه در فارسی معیار شامل کلماتی چون «کول»، «دوش»، «شانه» و اصطلاح «قلمدوش کردن» یا «کول گرفتن» است.
نماد چیست
واژه شاقلنج یک اصطلاح کاملاً فیزیکی و کاربردی در گویشهای محلی است و در متون ادبی، عرفانی یا تاریخی دارای نماد، مظهر یا مفهوم استعاری ویژهای نیست.
جمعبندی و توضیح کامل شاقلنج
واژه «شاقلنج» یک واژه رسمی، فصیح یا کلاسیک در زبان فارسی معیار نیست و در فرهنگهای لغت اصلی مانند دهخدا، معین و عمید ثبت نشده است. این واژه در واقع یک اصطلاح بومی، محلی و لری (بهویژه در گویش دزفولی) است که به معنای دوش، کول و دو شانه به کار میرود.
در کاربرد فعلی و زبانی این منطقه، ترکیبهایی مانند «شاقلنج جیجو» به معنی کسی را روی شانهها حمل کردن یا همان قلمدوش و غلندوش کردن است. همچنین کلمه «شاقلنجون» در همین گویش به معنای قرار دادن فرد روی شانه میباشد.
این کلمه از نظر ریشهشناسیِ زبان فارسی معیار، خانواده اشتقاقی مشخصی ندارد و صرفاً به عنوان یک واژه اصیل محلی در جنوب غرب ایران برای توصیف حالت حمل فیزیکی افراد استفاده میشود و ارزش حل جدول بالایی دارد.