یعنی چه
واژه «بِطارد» یک ترکیب عربی شامل حرف جر «بِـ» (برای تأکید نفی) و اسم فاعل «طارد» از ریشه «طرد» است. این ترکیب به معنای «طردکننده نیستم/نیست» یا «راننده و دورکننده» به کار میرود و در متون کلاسیک و دینی برای نشان دادن ردِ قاطعانهٔ راندن دیگران استفاده شده است.
تلفظ
این کلمه با کسر حرف اول (بِـ) و سکون طاء و فتح الف و کسر راء به صورت «بِ طارِد» تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، اگر طراح به عبارات قرآنی یا ساختارهای تأکیدی راندن اشاره کند، پاسخ ۵ حرفی آن «بطارد» خواهد بود.
به انگلیسی
این واژهها در زبان انگلیسی دقیقاً مفهوم راندن، دفع کردن و پذیرا نبودن شخص یا شیء را منتقل میکنند.
به فارسی
در برگردان دقیق روان به فارسی، به جای این ترکیب تعبیری همچون «کسی که دیگری را از خود میراند یا طرد میکند» استفاده میشود که نزدیکترین واژههای تککلمهای به آن، دافع و دورکننده هستند.
نماد چیست
در فرهنگ تفسیری و اخلاقی، این واژه یادآور کلام قاطع پیامبران (مانند حضرت نوح) در برابر ثروتمندانی است که خواهان طرد مؤمنان فقیر بودند. از این رو، «بطارد» نماد ایستادگی پایمردانه در برابر تبعیض، حفظ کرامت انسانی و صیانت از حقوق مستضعفان جامعه به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل بطارد
واژه «بطارد» یک کلمه مستقل و اصیل در فرهنگ لغات فارسی معیار نیست، بلکه ترکیبی عربی (بِـ + طارد) مشتق از ریشه «ط ر د» است که به واسطه حضور در متون کهن و بهویژه قرآن کریم وارد ادبیات اسلامی و فارسی شده است. این کلمه از نظر لغوی به معنای «راننده و دورکننده» است و اضافه شدن حرف «ب» در ابتدای آن معمولاً برای تأکید بر نفیِ طرد کردن به کار میرود.
این ترکیب دقیقاً دو بار در قرآن کریم (سورههای هود و شعراء) از زبان حضرت نوح (ع) نقل شده است؛ آنجا که در برابر خواستههای خودخواهانه اشراف برای دور کردن پیروان فقیر و تهیدست، با قاطعیت میفرماید: «و ما أنا بِطاردِ الذین آمنوا» (و من هرگز ایمانآورندگان را طرد نمیکنم). به همین دلیل، کلمه مذکور جلوهای کاملاً اخلاقی و ارزشی به خود گرفته است.
در ساختار مسابقات و جدول کلمات، این واژه به عنوان یک کلمه ۵ حرفی با مفهوم دورکننده یا عبارات مرتبط با آیات قرآنی شناخته میشود و همخانوادههایی همچون طرد، مطرود و مطارده دارد که همگی مفهوم محور بر راندن و بیاعتنایی را در خود جای دادهاند.