یعنی چه
پاچه در زبان فارسی به معنای بخش پایینی پا از زانو تا مچ یا سم در انسان و جانوران است. این واژه همچنین به قسمت انتهایی شلوار که مچ پا را میپوشاند و نیز به خوراکی که از پختن دست و پای گوسفند و گاو تهیه میشود (مانند کلهپاچه) اصطلاحاً اطلاق میگردد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت [pāče] است که از مصوت بلند «آ» در بخش اول و مصوت کوتاه «ـه» در بخش دوم تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، بسته به طراح سوال، پاسخ میتواند خودِ عبارت «واژه پاچه» با ۸ حرف باشد یا کلماتی نظیر ساق و کراع مد نظر قرار گیرند.
به انگلیسی
بسته به بافت متن، معادلهای انگلیسی متفاوتی برای این کلمه وجود دارد؛ برای پوشاک از Cuff یا Pant leg و برای طباخی از Trotter استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی برای اشاره به پایچه یا پاچه گوسفند و گاو از واژه «کراع» (جمع: اکراع) و برای شلوار از اصطلاح «رجل السروال» استفاده میکنند.
نماد چیست
در فرهنگ عامه و اصطلاحات کنایهای ایران، کلهپاچه نمادی از یک صبحانه بسیار سنگین سنتی است. همچنین واژه پاچه در ترکیبات عامیانه معنای نمادین دارد؛ «پاچهخواری» مجازاز تملق و چاپلوسی شدید است و «پاچه گرفتن» به عنوان نمادی از پرخاشگری بیدلیل و حمله لفظی به دیگران به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل واژه پاچه
واژه «پاچه» یک کلمه اصیل فارسی و مشتق از ریشه ایرانی و هندواروپایی «پا» به همراه پسوند تصغیر «ـچه» است که در اصل به معنای «پای کوچک» یا بخش پایینی پا بوده است. این کلمه در سه حوزه کاملاً متفاوتِ آناتومی (ساق پای انسان و دام)، پوشاک (بخش پایینی شلوار) و طباخی (غدای سنتی کلهپاچه) کاربرد فراوانی دارد.
در فرهنگ عامیانه و ضربالمثلهای فارسی، این واژه بسترساز کنایهها و اصطلاحات رفتاری متعددی نظیر پاچهخواری برای افراد متملق و پاچهگیری برای افراد عصبی شده است. این لغت به دلیل اصالت فارسی خود در متن قرآن کریم نیامده و در زبانهای دیگر مانند عربی و انگلیسی بر اساس کاربرد مدنظر، معادلهای توصیفی و مشخصی دارد.