یعنی چه
واژه «یتسائلون» فعل مضارع، جمع مذکر غایب از باب تفاعل است. در این باب، معنای مشارکت دو یا چند طرفه ایجاد میشود؛ بنابراین یتسائلون یعنی افرادی که از یکدیگر درباره موضوعی میپرسند، با هم به گفتگو و پرسوجو میپردازند و پرسش متقابل دارند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت فتحه روی یاء و تاء، فتحه روی سین، الف مدی و همزهٔ مفتوح پس از آن، ضمه روی لام و واو مدی است: یَتَسَاءَلُونَ.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم مشارکت و دوسویه بودن این پرسش، از عبارتهای پرسش متقابل استفاده میشود.
به عربی
معادلهای درونزبانی عربی این واژه بر پرسشگری متقابل، تبادل خبر (یستخبرون) و گفتگوی دوطرفه دلالت دارند.
به فارسی
در زبان فارسی دقیقترین برگردان برای این واژه عباراتی چون «از یکدیگر میپرسند»، «با هم سؤال و جواب میکنند» و «همپرسگی میکنند» است.
در قرآن
این واژه در قرآن کریم کاربرد مشهوری دارد؛ از جمله در آیه نخست سوره نبأ «عَمَّ یَتَسَاءَلُونَ» که به پرسشهای توام با انکار و تردید مشرکان درباره وقوع قیامت اشاره میکند. همچنین در آیاتی مانند سوره طور (آیه ۲۵) «وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ یَتَسَاءَلُونَ» برای توصیف گفتگوی دوستانه و انسطلبانه اهل بهشت درباره گذشتهشان به کار رفته است.
جمعبندی و توضیح کامل یتسائلون
واژه «یتسائلون» اصالتاً یک فعل عربی قرآنی از ریشه «س-أ-ل» است که به دلیل ساختار خود در باب تفاعل، مفهوم مشارکت و اقدام دوسویه را میرساند. این کلمه به معنای «از یکدیگر پرسیدن» و «با هم به گفتگو و پرسوجو نشستن» است و دلالت بر این دارد که هیچیک از طرفین صرفاً شنونده نیستند، بلکه همگی درگیر یک تبادل فکری یا پرسشگری متقابل هستند.
در فرهنگ و ادبیات دینی، این واژه جلوهای دوگانه دارد؛ از یک سو نمادی از تکاپو، کنجکاوی و گاه تردید و انکار انسانها در دنیا نسبت به حقایق بزرگی مانند معاد است و از سوی دیگر، نشاندهنده همبستگی، انس و یادآوری شادمانه تجربههای گذشته در میان بهشتیان است. از این رو، یتسائلون فراتر از یک پرسش ساده، بیانگر یک جریان گفتگوی جمعی و عمیق است.