یعنی چه
مرسلات جمع مؤنث «مرسَلة» (اسم مفعول از مصدر ارسال) و از ریشه عربی «رسل» است. این واژه در لغت به معنای موجودات، نیروها یا بادهایی است که پیدرپی و گسیلداشته از سوی خداوند برای مأموریتی خاص فرستاده میشوند.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه مرسلات معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون «فرستادهشدگان»، «نام سورهای در قرآن» یا «بادهای پیاپی» کاربرد دارد.
به انگلیسی
در متون دینی و ترجمههای قرآن، این کلمه اغلب به صورت صفت فاعلی یا مفعولی برای اشاره به نیروهای گسیلشده ترجمه میشود.
به فارسی
واژههای فرستادگان، روانشدگان، مأموران و پیامرسانان به عنوان معادلها و مترادفهای فارسی این کلمه شناخته میشوند. واژههایی مانند رسول، ارسال، مرسل، رسالت و مراسله نیز همخانوادههای آن از ریشه «ر س ل» هستند.
در قرآن
مرسلات نام هفتاد و هفتمین سوره قرآن کریم است که در مکه نازل شده و ۵۰ آیه دارد. این کلمه در نخستین آیه این سوره به صورت «وَالْمُرْسَلَاتِ عُرْفًا» آمده است که خداوند در آن به فرستادهشدگانی که پیدرپی میآیند (بادهای پیاپی، فرشتگان وحی یا مأموران عذاب) سوگند یاد میکند.
نماد چیست
در فرهنگ و تفاسیر اسلامی، مرسلات نمادی از اجرای حتمی فرمانها و مأموریتهای الهی در جهان هستی، تغییر و دگرگونیهای بنیادین در طبیعت (مانند بادهای رستاخیزی) و نشانهای بر قطعی بودن وقوع روز قیامت است.
جمعبندی و توضیح کامل مرسلات
واژه «مرسلات» ریشه در زبان عربی دارد و از نظر لغوی به معنای فرستادهشدگان یا نیروهایی است که پیاپی گسیل میشوند. این واژه در فرهنگ اسلامی اهمیت ویژهای دارد چرا که نام هفتاد و هفتمین سوره قرآن کریم است و در اولین آیه آن، خداوند به این نیروهای فرستادهشده سوگند یاد میکند.
مفسران قرآن درباره مصداق مرسلات دیدگاههای گوناگونی دارند؛ گروهی آن را اشاره به بادهای پیاپی و دگرگونکننده طبیعت میدانند و گروهی دیگر آن را به فرشتگان وحی یا فرشتگان مأمور عذاب الهی تفسیر کردهاند. در هر دو صورت، این واژه حامل پیام نظم، حتمیت فرمانهای الهی و آمادهسازی جهان برای تغییرات بزرگ مانند قیامت است.
در زبان فارسی، این کلمه بیشتر در بافتهای دینی، قرآنی و ادبی به کار میرود و در حل جدولهای کلمات متقاطع نیز به عنوان یک واژه ۶ حرفی با مفهوم فرستادگان یا نام سوره قرآنی کاربرد فراوان دارد.