یعنی چه
کیکاووس از پادشاهان اساطیری و حماسی ایران در شاهنامه و دومین شاه از سلسلهٔ کیانیان است. این نام از دو بخش «کَی» به معنی شاه و سرور، و «کاووس» تشکیل شده است که در ریشهیابی اوستایی به معنای پادشاه دارندهٔ چشمههای فراوان یا شاه بااراده تعبیر میشود.
هم خانواده
واژههای همخانواده و وابستهٔ واژگانی کیکاووس شامل نامهای شاهان سلسلهٔ کیانی و واژگان مشتق از ریشهٔ «کی» و صورت معرب «کاووس» هستند.
جمله سازی
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه در زبان فارسی «کِیکاووس» (Key-kāvus) است که بخش اول آن با فتح کاف و سکون یاء تلفظ میشود.
به انگلیسی
در متون ایرانشناسی، ادبی و حماسی به زبان انگلیسی، این نام پادشاه کیانی به صورتهای فوق نگاشته میشود.
نماد چیست
در ادبیات و اسطورهشناسی ایرانی، کیکاووس نماد فرمانروایی بلندپرواز و ناپخته است که با وجود بهرهمندی از فرّ ایزدی، بارها به دلیل غرور و زیادهخواهی دست به کارهای عجیب (مانند لشکرکشی به مازندران یا صعود به آسمان) میزند و پهلوانان را به زحمت میاندازد.
جمعبندی و توضیح کامل کیکاووس
کیکاووس یکی از کلیدیترین و پرماجراترین چهرههای اساطیری در شاهنامهٔ فردوسی و سلسلهٔ کیانیان است. او فرزند کیقباد و پدر سیاوش است که دوران پادشاهی طولانی و پرفراز و نشیبی را سپری کرد. شخصیت او در ادبیات حماسی ایران به عنوان پادشاهی مقتدر اما تندخو و جاهطلب تصویر شده است که تصمیمات ناگهانیاش بارها ایران را به کام خطر میکشد.
از مهمترین رویدادهای دوران او میتوان به لشکرکشی به مازندران و گرفتار شدنش در بند دیوان، و همچنین تلاش عجیبش برای پرواز به آسمان با تخت عقابها اشاره کرد. در تمام این ماجراها، جهانپهلوان رستم به عنوان منجی شاه و کشور وارد عمل میشود و اشتباهات او را جبران میکند. کیکاووس در نهایت پادشاهی را به نوه خود، کیخسرو واگذار میکند.