یعنی چه
غبوقة (شکل مؤنث یا گویشی از غبوق/غبقة) به هر نوع نوشیدنی، شیر یا غذایی گفته میشود که در پایان روز، وقت عصر یا پس از مغرب و در شب نوشیده و خورده میشود. در فرهنگ عامه و گویشهای عربی، این واژه به یک وعده یا یکبار نوشیدن این سهم شبانه اشاره دارد و در کشورهای حوزه خلیج فارس به مهمانیها و سفرههای افطاری و شبنشینیهای ماه مبارک رمضان اطلاق میگردد.
تلفظ
این واژه در زبان عربی فصیح به صورت غَبُوقَة (Ghabūqah) یا غَبْقَة (Ghabqah) تلفظ میشود که حرف غین مفتوح و با سکون یا ضمه حروف بعدی همراه است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه ۵ حرف دارد. طراحان جدول معمولاً آن را به عنوان معادل «نوشیدنی شبانه»، «شیر دوشیده شده در شب» یا «وعده غذایی عصر» میآورند.
به فارسی
معادل دقیق فارسی اصیل برای این واژه «شبچره»، «نوشیدنی شبانگاهی» یا «عصرانه/شامگاهی» است؛ یعنی آنچه در انتهای روز برای رفع گرسنگی یا تشنگی تناول میشود.
در قرآن
واژه غبوقة یا ریشههای مستقیم آن در قرآن کریم نیامده است. این کلمه بیشتر کاربرد لغوی، ادبی، اشعار جاهلی و سنتی عرب دارد و یک اصطلاح دینی یا قرآنی به شمار نمیرود.
نماد چیست
در ادبیات کلاسیک، این واژه در تقابل با «صبوح» (نوشیدنی صبحگاهی و شور آغازین)، نماد خلوت، استراحت شبانگاهی بادیهنشینان و چوپانان، و آرامش پایان روز است. همچنین در فرهنگ معاصر عرب، نماد سخاوت، صله رحم و مهماننوازی در شبهای ماه رمضان به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل غبوقة
واژه غبوقة ریشه در زبان عربی (ثلاثی غ ب ق) دارد و به طور کلی به مفهوم مصرف نوشیدنی یا غذا در زمان عصر و شب اشاره میکند. در لغتنامههای کهن، این کلمه بیشتر برای دوشیدن شیر شتر در شب یا نوشیدن وعده شامگاهی به کار میرفته و در تقابل مستقیم با واژه «صبوح» (وعده بامداد) قرار دارد.
در کاربردهای معاصر و بومی، به ویژه در فرهنگ کشورهای حاشیه خلیج فارس، این اصطلاح با کمی تغییر به شکل «غبقة رمضان» زنده نگه داشته شده است و به ضیافتها، دورهمیهای خانوادگی و وعدههای غذایی مفصلی اشاره دارد که پس از افطار و در دل شب برگزار میشود و پیامآور همدلی و شادمانی است.