یعنی چه
تَرَقُّش یک مصدر عربی کهن و کمکاربرد است که به متون کلاسیک فارسی راه یافته و به معنای آراستن، زیباسازی، نقش و نگار دادن و خود را زینت دادن به کار میرود.
تلفظ
این واژه در اصل با تشدید حرف قاف و به صورت تَرَقُّش (tarraqqush) در باب تفعّل تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ واژه «ترقش» دقیقاً ۴ حرف دارد و به عنوان معادل برای راهنماهایی مثل «آراستن» یا «زینت دادن» استفاده میشود.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم آراستن و تزیینات ظاهری در زبان انگلیسی از این معادلها استفاده میشود.
به عربی
از آنجا که این واژه ریشه عربی دارد، در زبان مبدأ با مفاهیمی چون تزیین و تجمیل همراستا است.
نماد چیست
این واژه یک مفهوم مصدری و انتزاعی دارد؛ نماد مادی، اسطورهای یا عرفانی خاصی برای آن ثبت نشده و در ادبیات بیشتر مظهر و نماد آراستگی ظاهری و جلوهگری است.
جمعبندی و توضیح کامل ترقش
واژه «تَرَقُّش» یک مصدر کهن عربی از ریشه «ر ق ش» (مرتبط با نقش و نگار) است که در متون کلاسیک فارسی به معنی آراستن، زینت دادن و خود را آرایش کردن به کار رفته است. این کلمه در زبان فارسی امروز بسیار نادر و تقریباً منسوخ شده است و نباید آن را با واژه «ترغش» (با غین) که نوعی زردآلو است اشتباه گرفت.
این واژه کاربرد قرآنی ندارد و در جدولهای کلمات متقاطع به عنوان یک کلمه چهار حرفی با مفهوم تزیین و پیرایش شناخته میشود. در مجموع، معنای این واژه بر پیرایش ظاهری و افزودن نقش و نگار برای زیبایی دلالت میکند.