یعنی چه
این اصطلاح در زبان ادبی و شعری به فردی اشاره دارد که آرزوها و تصورهای بزرگ در سر میپروراند، واقعیتهای محدود را فراتر از آنچه هست میبیند و ذهنش در سطح ایدهها و رویاهای بلند حرکت میکند. این مفهوم میتواند بار معنایی مثبتی (داشتن افکار عالی) یا گاهی خنثی/منفی (دور شدن از واقعیت) داشته باشد.
تلفظ
تلفظ این ترکیب واژگانی به صورت [bo-land-kha-yāl] است.
در جدول
پاسخ دقیق برای طراحان جدول کلمه «بلند خیال» با تعداد ۸ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژگانی که مفهوم داشتن تفکر عالی و رویاهای بزرگ را برسانند به عنوان معادل استفاده میشوند.
به عربی
برای توصیف این ویژگی در زبان عربی از ترکیبهایی استفاده میشود که به وسعت تخیل و بلندی همت اشاره دارند.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی بسته به بار مثبت یا منفی کلمه، معادلهای متفاوتی استفاده میشود.
به فارسی
در زبان فارسی واژههای هممعنی و نزدیکی مانند بلندپرواز، آرمانگرا، رؤیاپرداز، دوراندیش و عالیخیال برای این مفهوم به کار میروند. در مقابل آن، واژههایی چون واقعبین، عملگرا، پستخیال و دونهمت قرار دارند.
نماد چیست
در ادبیات، این مفهوم نمادی از اوج گرفتن اندیشه و روح انسانی و فاصله گرفتن از محدودیتهای مادی است. در نمادشناسی پرندگان، موجوداتی مانند هما یا عقاب به دلیل پرواز در ارتفاعات بالا، به عنوان مابه ازای مادی و نمادین این حالت ذهنی و بلندپروازی شناخته میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل بلند خیال
عبارت «بلند خیال» یک ترکیب وصفی (صفت + اسم) در زبان فارسی است که هرچند به عنوان یک واژه مستقلِ کاملاً تثبیتشده در واژهنامههای کلاسیک قدیمی حضور پررنگی ندارد، اما در ادبیات و متون روانشناختی به عنوان یک اصطلاح ترکیبی و معادل واژگان بیگانه کاربرد دارد. این واژه از ترکیب «بلند» (ریشه فارسی میانه) و «خیال» (ریشه عربی) ساخته شده و یک ترکیب دو رگه به شمار میرود.
این اصطلاح اشاره به انسانی دارد که ذهنش فراتر از واقعیتهای روزمره و زمینی حرکت میکند و در پی اهداف، آرزوها و ایدههای بزرگ است. این حالت ذهنی میتواند در ادبیات مایه خلاقیت و آرمانگرایی مثبت تلقی شود، یا در برخی بافتها نشانهای از توهم و دوری از واقعیت قلمداد گردد. ترکیب مذکور در قرآن کریم عیناً به کار نرفته، هرچند ریشههای تخیل در آن به چشم میخورد.