یعنی چه
این عبارت در دو مفهوم بهکار میرود؛ نخست در معنای حقیقی و مذهبی به معنای باریدن نور بر مکانی مقدس، مزار پیشوایان دین یا تجلی انوار الهی در یک فضا. دوم در معنای کنایی و عامیانه، به نشانهٔ خوشآمدگویی و زینت یافتن مجلس به دلیل ورود شخصی بزرگ، محترم و پربرکت استفاده میشود.
تلفظ
تلفظ این ترکیب فعلی از سه بخش تشکیل شده است: «نور» (با ضمه ن)، «باران» (با الف کشیده) و فعل «شدن» (با ضمه ش).
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول کلماتی، عبارت «نورباران شدن» با ۱۱ حرف، و معادلهای آن نظیر «منور شدن» یا «روشن شدن» قرار میگیرند.
به انگلیسی
برای کاربرد معنوی و فیزیکی از واژگانی چون illumination استفاده میشود و برای اصطلاح تعارفی و مجلسی، گریسد بای پرزنس بهکار میرود.
به عربی
در زبان عربی با توجه به بافتار متن، افعالی که بر شدت روشنایی، تجلی یا پر شدن فضا از روشنایی دلالت دارند به عنوان معادل انتخاب میشوند.
به فارسی
در زبان فارسی مترادفهای این واژه شامل منور شدن، مشعشع شدن، فروزان شدن و نورانی شدن است. این کلمه یک ترکیب استعاری آمیخته (فارسی-عربی) است که از «نور» (عربی) و «باران شدن» (فارسی) ساخته شده است.
جمعبندی و توضیح کامل نورباران شدن
عبارت «نورباران شدن» یک ترکیب استعاری و زیبای فارسی-عربی است که تصویر ذهنی ریزش و بارش فراوان نور را در ذهن مخاطب ایجاد میکند. این واژه در ادبیات کلاسیک و معاصر کاربردی دوگانه دارد؛ گاه به مرتبهای از قداست، معنویت و نزول برکات الهی بر یک مکان مقدس یا مزار مقتدایان دین اشاره دارد و گاه در فرهنگ عامه و تعارفات روزمره، برای تکریم و ابراز خرسندی عمیق از حضور یک مهمان عزیز در مجلس استفاده میشود.
اگرچه این ترکیب به صورت مستقیم در متون قرآنی نیامده است، اما از نظر مفهوم با آیات متعددی از جمله آیه شریفه نور که به هدایت و تجلی انوار الهی بر بندگان اشاره دارد، پیوندی کنایی و نمادین برقرار میسازد. در حقیقت این واژه نمادی از طهارت، آگاهی، پاکی و زدودن تاریکیهاست.
در ساختار واژگانی، متضادهایی چون تاریک شدن و در ظلمت فرو رفتن برای آن متصور است و در طراحی جدولهای کلمات متقاطع نیز به عنوان یک پاسخ ۱۱ حرفی با اصطلاحاتی چون منور شدن همپوشانی دارد.