یعنی چه
این واژه در اصل جمع مکسر کلمه «بِضاعَة» همراه با الف و لام معرفه (ال) است. در زبان عربی و متون حقوقی و بازرگانی، به هر نوع مال، متاع، کالا یا فراوردهای که ارزش اقتصادی داشته باشد و در چرخۀ دادوستد، خرید و فروش یا صادرات و واردات قرار گیرد، «البضائع» گفته میشود.
تلفظ
این واژه با فتحۀ همزۀ وصل و ب، سکون ضاد و کسرۀ همزه به صورت «اَلبَضائِع» تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه معمولاً به عنوان معادل عربی کالاها، مالالتجارهها یا اجناس با تعداد ۷ حرف درخواست میشود.
به انگلیسی
در متون اقتصادی، تجاری و گمرکی بینالمللی، بسته به نوع و کاربرد کالا از این معادلهای انگلیسی استفاده میشود.
به عربی
از آنجا که خودِ واژه «البضائع» اصالتاً عربی است، مترادفهای همزبان آن شامل السلع و الاموال التجاریة میشود.
به فارسی
در زبان فارسی، دقیقترین و رایجترین برگردانها برای این کلمه، «کالاها» و «اجناس» هستند که در بخشهای اقتصادی و روزمره کاربرد فراوان دارند.
جمعبندی و توضیح کامل البضائع
واژه «البضائع» جمع مکسر «بِضاعَة» از ریشه ثلاثی مجرد (ب-ض-ع) است. این ریشه در لغت به معنای بریدن یا جدا کردن بخشی از چیزی است؛ از آنجا که انسان بخشی از مال و دارایی خود را برای سرمایهگذاری و تجارت از مابقی اموالش جدا میکند، به آن بضاعت و در حالت جمع، بضائع میگویند.
اگرچه خودِ کلمۀ جمع «البضائع» در متن قرآن کریم عیناً نیامده است، اما شکل مفرد آن یعنی «بضاعة» چندین بار به ویژه در سوره مبارکه یوسف (مانند آیه ۶۵: «هَٰذِهِ بِضَاعَتُنَا رُدَّتْ إِلَيْنَا») به کار رفته که به روشنی بر مفهوم بار تجاری، کالا و سرمایه دلالت دارد.
در ادبیات اقتصادی و بازرگانی امروز، این کلمه اشاره مستقیمی به اقلام مادی، فراوردهها و کالاهایی دارد که میان بازرگانان، شرکتها و کشورها مبادله میشوند و معادل دقیق کلماتی چون Goods و Merchandise در زبان انگلیسی است.