یعنی چه
آیات البینات در لغت و اصطلاح به معنی نشانهها، معجزات و دلایلی است که کاملاً واضح، روشنگر و غیرقابل انکار هستند و حقیقت و هدایت الهی را به روشنی آشکار میکنند.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب عربی به صورت «آیاتُ لْبَیِّنات» با تشدید روی حرف «ی» در کلمه بینات است.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی قرآن و متون اسلامی، این عبارت معمولاً به نشانهها و براهین آشکار الهی برگردانده میشود.
به عربی
این عبارت اصالتاً یک ترکیب عربی فصیح و قرآنی است که از دو بخش آیات (نشانهها) و البینات (روشنها) تشکیل شده است.
به فارسی
معادل دقیق فارسی این اصطلاح، «نشانههای هویدا»، «دلایل قاطع» و «معجزات روشنگر» است که راه هرگونه شک و شبهه را میبندد.
در قرآن
این اصطلاح و تعابیر نزدیک به آن (مانند آیاتٌ بینات) در قرآن کریم برای اشاره به معجزات پیامبران (مانند معجزات نه گانه حضرت موسی) و همچنین آیات روشنگر خودِ قرآن و نشانههای خاص مانند مقام ابراهیم در کعبه به کار رفته است و نمادی از اتمام حجت خداوند بر انسانهاست.
جمعبندی و توضیح کامل ایات البینات
ترکیب قرآنی و عربی «آیات البینات» در اصل به معنای نشانههای بسیار روشن، براهین قاطع و دلایل واضحی است که حقانیت یک امر الهی را بدون هیچ ابهامی آشکار میسازند. در فرهنگ و معارف اسلامی، این اصطلاح بیشتر در دو جلوه برجسته جلوهگر میشود؛ نخست به عنوان معجزات و نشانههای شگفتانگیزی که پیامبران برای اثبات نبوت خود میآوردند و دوم، خودِ آیات کلامالله مجید که با بیان روشنگر خود، مرز میان حق و باطل را مشخص میکنند.
این عبارت الهامبخش مفهوم «اتمام حجت» و هدایت محض است؛ به این معنا که خداوند با فرستادن این نشانههای آشکار، راه را بر هرگونه عذر، بهانهجویی یا شک و تردید برای حقیقتجویان میبندد و نوری ساطع میکند که تاریکی جهل را کاملاً از بین میبرد. از نظر زبانی، ریشه کلمه بینات به «ب ی ن» بازمیگردد که به معنای جدایی کامل و آشکار شدن است.