یعنی چه
واژه باریه (یا بارية) در منابع اصیل لغتشناسی مانند لغتنامه دهخدا، به معنی حصیر یا بوریایی است که از نی یا برگ درخت خرما بافته میشود. این کلمه در واقع شکل عربیشده (معرب) واژه فارسی «بوریا» است. همچنین در برخی متون قدیمی به معنای مجازِ راه و روش نیز به کار رفته است. در وجهی دیگر، گاهی این واژه را در املای عامیانه با صفت الهی «باری» (به معنی آفریننده و خالق) یا گیاه دارویی «باریجه» اشتباه میگیرند، اما معنی اصیل و مستقل آن همان حصیر است.
تلفظ
این واژه به صورت باریه (bāriye) تلفظ میشود که در زبان عربی به شکل «بارية» همراه با تاء تأنیث و در فارسی با هاء بیان حرکت خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه پنج حرفی «باریه» به عنوان پاسخ راهنمای صریح «حصیر» یا «بوریا» کاربرد دارد.
به انگلیسی
معادل دقیق انگلیسی این واژه برای معنای حصیر Reed mat یا Straw mat است. چنانچه به اشتباه با صفت الهی «باری» یکسان فرض شود، معادل آن Creator خواهد بود.
به فارسی
برگردان و معادلهای اصیل فارسی این واژه شامل کلماتی چون بوریا، حصیر، پلاس و فصیل است که به انواع زیراندازهای بافتهشده از الیاف گیاهی اشاره دارد.
نماد چیست
در ادبیات فارسی و فرهنگ عامه، حصیر و بوریا (باریه) همواره نماد و مظهر سادهزیستی، زندگی درویشی، زهد و قناعت بودهاند و در مقابل فرشهای فاخر و تجملات دنیوی قرار میگیرند.
جمعبندی و توضیح کامل باریه
واژه «باریه» که در اصل از ریشه فارسی باستان و کلمه «بوریا» گرفته شده، پس از ورود به زبان عربی معرب شده و به صورت «بارية» درآمده است. معنای اصلی و دقیق این واژه پنجحرفی، حصیر یا زیراندازی است که از نی یا برگهای درخت خرما بافته میشود و در متون کهن لغتشناسی به عنوان یک اسم ذات ثبت گردیده است.
در بررسیهای واژگانی باید توجه داشت که این کلمه نباید با اسم و صفت الهی «باری» (به معنی آفریننده و پدیدآورنده که ریشه قرآنی دارد) یا نام گیاه دارویی و صنعتی «باریجه» اشتباه گرفته شود. باریه به طور مستقل در حل جدولهای کلمات متقاطع معادل حصیر بوده و در ادبیات نیز کنایه از فقر اختیاری، زهد و زندگی بیتکلف است.