یعنی چه
این واژه در متون و منابع کهن فارسی به معنای دکاندار، متصدی فروش پارچه و منسوجات (قماشفروش) به کار رفته است. از سوی دیگر، با توجه به ساختار ترکیبی واژه، برخی آن را متشکل از واژه عربی «فطور» (صبحانه/افطار) و پسوند شغلساز ترکی «چی» میدانند که در این صورت معنای صبحانهفروش یا کسی که افطاری آماده میکند را متبادر میسازد.
تلفظ
این کلمه در منابع به صورتهای فَطورهچی، فُطورچی و فَتورهچی تلفظ و ضبط شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی، پاسخ این طراحان برای گزینههایی چون پارچهفروش کهن، همان «فطوره چی» است که دقیقاً ۷ حرف دارد.
به انگلیسی
بسته به ریشه مدنظر (قدیمی یا عامیانه)، برگردان انگلیسی آن معادل فروشنده پارچه یا ارائهدهنده وعده صبحانه است.
به فارسی
برابرهای دقیق فارسی این واژه شامل پارچهباف، قماشفروش، جامه-فروش و در ساختار دوم، صبحانهرسان است.
نماد چیست
این کلمه نماد دینی یا اسطورهای خاصی ندارد، بلکه نشاندهنده عناوین شغلی کهن در دورههای شهری متمایل به فرهنگ عثمانی-ایرانی است.
جمعبندی و توضیح کامل فطوره چی
واژه «فطورهچی» دلالت بر دو ریشهشناسی و کاربرد متفاوت دارد. در لغتنامهها و متون کهن فارسی، این واژه با ریشه ترکی به عنوان یک عنوان شغلی قدیمی به معنی پارچهفروش و قماشفروش شناخته میشود که پسوند شغلساز «چی» در آن به کار رفته است.
از دیدگاه دیگر، در تحلیلهای عامیانه و ساختاری زبان، این کلمه میتواند ترکیبی از واژه عربی «فطور» (به معنی صبحانه یا افطار) و همان پسوند ترکی باشد که مفهوم صبحانهفروش یا آمادهکننده افطاری را به ذهن متبادر میسازد. در هر دو حالت، این واژه نمونهای از ترکیبهای بینزبانی در تاریخ اصناف ایران است.