یعنی چه
بنیاشجع ترکیبی از دو واژه «بنی» (فرزندان و قبیله) و «اشجع» (شجاعترین) است. این عبارت اسم خاص برای یکی از قبایل معروف عرب در دوران جاهلیت و صدر اسلام محسوب میشود که از شاخههای قبیله بزرگ غطفان بودند.
تلفظ
این عبارت به صورت فتح حرف ب، سکون نون و یاء ممدود در کلمه اول، و فتح همزه، سکون شین، فتح جیم و سکون عین در کلمه دوم تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت دقیقاً خود «بنی اشجع» با ۷ حرف است. همچنین ممکن است به عنوان قبیلهای در صدر اسلام مطرح شود.
به انگلیسی
در منابع انگلیسی زبان برای اشاره به این قبیله تاریخی از عبارات Banu Ashja یا Ashja tribe استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی این نام به صورت بَنُو أَشْجَع (در حالت رفع) یا بَنِي أَشْجَع (در حالت نصب و جر) به کار میرود.
به فارسی
معادل مستقیم و برگردان فارسی این ترکیب تاریخی، «فرزندان اشجع» یا «خاندان و قبیله دلاورترین» است.
جمعبندی و توضیح کامل بنی اشجع
عبارت «بنیاشجع» یک اسم خاص تاریخی است و به یکی از قبایل بزرگ و جنگاور عرب از شاخه غطفان اشاره دارد که در دوران جاهلیت و صدر اسلام نقش بارزی داشتند. واژه «اشجع» در لغت صیغه تفضیل از ریشه شجاعت و به معنای «شجاعترین و بیباکترین» است، از این رو نام قبیله مفهوم فرزندان دلاورترین را تداعی میکند.
این قبیله در تاریخ اسلام به دلیل پیشگام بودن در صلح با پیامبر اسلام (ص) و بستن پیمان عدم تعرض در مدینه شهرت دارد. اگرچه نام آنها به صراحت در قرآن نیامده، اما مفسران نزول آیه ۹۲ سوره نساء را در ارتباط با پیمان صلح این قبیله با مسلمانان میدانند. آنها پس از اسلام آوردن، وفاداری و شجاعت بالایی از خود در سپاه اسلام، بهویژه در فتح مکه، نشان دادند.