یعنی چه
واژه ازازل (که شکل دیگری از نگارش عزازیل است) در متون کهن و اسطورهشناسی مذهبی، به نام اصلی ابلیس یا شیطان پیش از نافرمانی در برابر خداوند و اخراج از ملکوت اشاره دارد. در سنتهای ابراهیمی، این نام با مفهوم روح پلید، سقوط از جایگاه والا به دلیل تکبر، و همچنین در آیین یهود با «بز طلیعه» (بز کفاره که گناهان قوم را بر دوش میکشید و در بیابان رها میشد) پیوند خورده است. گاهی نیز در زبان عامیانه ممکن است با املای غلط واژه «ازل» (به معنی زمان بیآغاز) یا «اراذل» اشتباه گرفته شود.
تلفظ
این واژه در متون فارسی و عامیانه به صورت اَزازِل تلفظ میشود، هرچند ریشه اصلی و فصیح آن در متون دینی و عربی به صورت عَزازیل (با فتح عین و یاء مدی) است.
در جدول
در کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه دقیقاً ۵ حرف دارد. طراحان جدول معمولاً آن را به عنوان نام قدیم ابلیس، فرشته راندهشده یا نام دیگر شیطان مطرح میکنند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این موجود اسطورهای از واژه Azazel استفاده میشود. همچنین اصطلاح Scapegoat (سپر بلا) مستقیماً از آیین قربانیِ بز عزازیل در عهد عتیق وارد این زبان شده است.
به عربی
در متون، روایات و تفاسیر عربی، این واژه به شکل «عزازيل» نگاشته میشود و ریشه آن را عبری یا مشتق از عزت و بندگی دانستهاند.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و ادبیات فارسی (مانند اشعار سعدی)، ازازل (عزازیل) نماد مطلق تکبر، خودبینی و عاقبتِ سرکشی در برابر فرمان الهی است که باعث شد عابدی مقرب به ملعونی ابدی تبدیل شود. در آیین یهود، این واژه نماد زدودن و حمل گناهان قوم به بیابان دوردست است.
جمعبندی و توضیح کامل ازازل
واژه «ازازل» که در واقع شکل دیگری از نگارش واژه کهن و عبری «عزازیل» است، یکی از نامهای پررمزوراز در اسطورهشناسی ادیان ابراهیمی به شمار میرود. بر اساس روایات و تفاسیر مذهبی، این نام متعلق به ابلیس پیش از تکبر ورزیدن و رانده شدن از درگاه خداوند است؛ زمانی که او در صف مقربان و فرشتگان به عبادت مشغول بود. هرچند این واژه به صورت مستقیم در متن قرآن نیامده و در کتاب آسمانی از او با نامهای ابلیس و شیطان یاد شده، اما در اشعار کلاسیک فارسی نظیر آثار سعدی، به عنوان عبرتی برای عاقبتِ شوم غرور و خودخواهی به کار رفته است.
علاوه بر جنبه اسلامی، این کلمه ریشه عمیقی در عهد عتیق (تورات) دارد؛ جایی که در روز کیپور (روز کفاره)، گناهان مردم را بر سر یک بز قرار میدادند و آن را به سوی صخره یا بیابانی به نام عزازیل میفرستادند تا گناهان پاک شود. از این رو در فرهنگ جهانی، این واژه با مفهوم «بز طلیعه» یا همان سپر بلا نیز پیوند خورده است. در زبان عامیانه و حل جدول، شناخت این واژه ۵ حرفی به درک بهتر تعابیر کنایی و متون ادبی کهن کمک فراوانی میکند.