یعنی چه
سبیل مجاری به نوعی اصلاح و آرایش موی صورت مردانه اطلاق میشود که در آن موهای پشت لب بسیار ضخیم، بلند و پرپشت نگه داشته میشوند، به طوری که بخش زیادی از دهان را پوشانده و معمولاً در دو طرف به سمت پایین آویزان میشوند. این مدل به دلیل شباهت به چهرهٔ گراز دریایی، به سبیل شیرماهی نیز شهرت دارد.
تلفظ
این عبارت از دو واژهٔ «سَبیل» (به فتح سین، به معنی موی پشت لب) و «مَجاری» (به فتح میم و جیم، صفت نسبی به معنی منسوب به کشور مجارستان) تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنمای «نوعی مدل سبیل پرپشت» یا «سبیل نیچه»، عبارت ۹ حرفی «سبیل مجاری» به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این مدل از اصطلاحات Hungarian moustache (به واسطه خاستگاه تاریخی آن در ارتش مجارستان) یا Walrus moustache (به دلیل شباهت به دندانها و سبیل گراز دریایی) استفاده میشود.
به فارسی
مترادفهای معادل این اصطلاح در زبان فارسی شامل «سبیل مجارستانی»، «سبیل درویشی» و «سبیل شیرماهی» هستند که همگی به پرپشتی و بلند بودن این مدل اشاره دارند.
نماد چیست
در فرهنگ سنتی ایران، این نوع سبیلِ پرپشت یادآور پهلوانان، عیاران و روحیهٔ درویشمسلکی است. در فرهنگ غربی و مدرن نیز به دلیل شهرت آن بر چهرهٔ فیلسوفانی چون فریدریش نیچه، به نمادی از روشنفکری کلاسیک قرن نوزدهم، فیلسوفمآبی و ابهت مردانه تبدیل شده است.
جمعبندی و توضیح کامل سبیل مجاری
اصطلاح «سبیل مجاری» (یا همان سبیل مجارستانی) در زبان فارسی به یک مدل خاص و متمایز از آرایش موی صورت مردانه اشاره دارد که ویژگی اصلی آن حجیم، پرپشت و بلند بودن است، به طوری که تمام لب بالا را پنهان میکند. این اصطلاح در واقع یک تعبیر بومیسازی شده از فرهنگ اصلاح غربی است که ریشه در ظاهر سربازان و سوارکاران مجارستانی در قرون گذشته دارد.
این عبارت در جدولهای کلمات متقاطع بسیار کاربرد دارد و به عنوان یک پاسخ ۹ حرفی شناخته میشود. اگرچه واژهٔ «سبیل» ریشهای مأخوذ از عربی دارد، اما ترکیب آن با «مجاری» یک اصطلاح کاملاً معاصر و عامیانه در حوزه زیبایی و پیرایش است که امروزه علاوه بر معنای ظاهری، به عنوان نمادی از نگاه فلسفی نیچهای یا ابهت سنتی نیز تعبیر میشود.