یعنی چه
انس گرفتن به معنای از حالت بیگانگی خارج شدن، عادت کردن، و ایجاد الفت و صمیمیت است. این واژه حالت آرامش و قرار یافتن قلب در کنار یک فرد، شیء یا محیط آشنا را توصیف میکند.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب فعلی به صورت [uns gereftan] است که واژهٔ «انس» با ضمهٔ همزه (اُ) خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف و کلمات پیرامونی مشخص میشود. خود عبارت «انس گرفتن» دقیقاً ۸ حرف دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به بافت متن، از عباراتی که معنای عادت کردن، آشنایی عمیق یا ایجاد پیوند عاطفی را میرسانند استفاده میشود.
به عربی
ریشهٔ این واژه عربی است و در این زبان از ابواب مختلف مانند تفعل و استفعال برای رساندن مفهوم انس گرفتن استفاده میشود.
در قرآن
هرچند خود عبارت ترکیبی «انس گرفتن» در قرآن نیست، اما مشتقات ریشهٔ آن آمده است؛ مانند «آنَسْتُ نَارًا» (آتشی دیدم که مایهٔ امید شد) و «حَتَّىٰ تَسْتَأْنِسُوا» در سوره نور که به معنای مأنوس شدن و کسب اذن و آشنایی پیش از ورود به خانهٔ دیگران است.
نماد چیست
در فرهنگ عامه و ادبیات، حیواناتی مانند «کبوتر جلد» یا «مرغ خانگی» نماد انس گرفتن و وفاداری هستند. در ادبیات عرفانی نیز، «خلوت و مناجات شبانه» تجلیگاه و نماد انس گرفتن دل با پروردگار و بریدن از خلق به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل انس گرفتن
«انس گرفتن» یک مصدر مرکب رایج در زبان فارسی است که ریشه در زبان عربی (ماده أ ن س) دارد. این عبارت در مفهوم لغوی و اصطلاحی خود، فراتر از یک عادت کردن ساده، به معنای از بین رفتن وحشت، دوری و بیگانگی است که در نهایت منجر به ایجاد حس آرامش، صمیمیت و الفت عمیق قلبی میان انسان و یک شخص، محیط یا مفهوم میشود.
در ادبیات فارسی و فرهنگ عرفانی، این واژه بار معنایی عاطفی و روحانی بالایی دارد؛ به طوری که غایت سیر و سلوک عارفان، رسیدن به مرتبهٔ «انس با حق» و آرامش یافتن در محضر الهی توصیف میشود. در روابط اجتماعی نیز پایه و اساس شکلگیری پیوندهای پایدار انسانی است.