یعنی چه
عبارت «انجام وظیفه» به معنای به جا آوردن تعهدات، تکالیف قانونی، اخلاقی، مذهبی یا شغلی است که بر عهدهٔ فرد گذاشته شده است. این اصطلاح تجلی مسئولیتپذیری و ایفا کردن نقش فرد در قبال مأموریتهای محوله است.
تلفظ
تلفظ این ترکیب به صورت «اَنْجامِ وَظیفِه» (anjām-e vazife) است که از اتصال اسم مصدر فارسی «انجام» و واژهٔ عربی «وظیفه» پدید آمده است.
در جدول
در کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف میتواند خود کلمه «انجام وظیفه» (۱۰ حرف) یا واژههای سره و مترادفی مانند «خویشکاری» باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به لحن متن، از ترکیبات فعلی نظیر carry out a task یا ادای رسمی وظایف و تکالیف استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی برای رساندن این مفهوم از ریشه «أدی» به معنی به جا آوردن و یا اصطلاح قیام به تکالیف مقرر استفاده میگردد.
در قرآن
عین ترکیب اسمی «انجام وظیفه» در متن قرآن کریم نیامده است؛ اما مفهوم آن تحت عناوین محوری چون «عمل به تکلیف»، «وفای به عهد» و «حفظ امانت» بارها تکرار شده است. به عنوان نمونه، فرایض و تکالیف الهی در آیه ۲۷ سوره انفال به عنوان «امانت» یاد شدهاند که باید ادا شوند و خیانتی در آنها صورت نگیرد.
نماد چیست
در نمادشناسی فرهنگی و بینالمللی، مفهوم انجام وظیفه و مسئولیتپذیری معمولاً با نمادهایی چون «ترازو» (عدالت و تعادل در انجام کار)، «سپر و شمشیر» (وظیفه سربازی و پاسداری از میهن) یا «کتاب باز و قلم» (تکلیف اداری، علمی و اخلاقی) نمایش داده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل انجام وظیفه
عبارت «انجام وظیفه» یک ترکیب اصطلاحی تعهدی-عملیاتی در زبان فارسی است که از دو جزء تشکیل شده است؛ «انجام» که ریشه در پارسی میانه (پهلوی) دارد و «وظیفه» که واژهای وامگرفته از زبان عربی به معنی کار مقرر یا عهد مستمر است. این اصطلاح در فرهنگ عامه و رسمی، بازتابدهنده تعهد فرد نسبت به مسئولیتهای قانونی، مذهبی و اخلاقی جامعه است.
اگرچه خود این عبارت به صورت مستقیم در متون کهن مذهبی یا قرآن دیده نمیشود، جوهره معنایی آن یعنی پایبندی به اصول، عدم کوتاهی در کارها و وفای به عهد، همواره از فضایل اخلاقی بنیادین بشر به شمار رفته است. در ساختارهای اداری و نظامی نیز این کلمه نشاندهنده وفاداری به مأموریتها و اجرای دقیق قوانین تعهدشده است.