یعنی چه
این نام به سبب استجابت دعای مادرش (حَنّه) که پس از سالها ناباروری با تضرع او را از خدا خواست، بر وی نهاده شد. او از پیامبران و داوران برجسته تاریخ بنیاسرائیل است که واسطهٔ مشروعیت سلطنت و نجات قوم خود بود.
تلفظ
تلفظ این واژه در زبان فارسی با همزه مکسور پیش از یاء (ئیل) صورت میگیرد و صورتهای دیگر آوایی و نگارشی آن شموئیل و سموئیل است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، پاسخی ۷ حرفی برای طراحانی است که مایلند به نام پیامبر بنیاسرائیل یا معرفیکننده طالوت اشاره کنند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی و سنت مسیحی-غربی، این نام به صورت Samuel نگارش و تلفظ میشود.
به عربی
در متون و تفاسیر عربی و اسلامی، این نام بیشتر به صورتهای صموئیل و شمویل ثبت شده است.
به ترکی
در زبان ترکی برای اشاره به این شخصیت دینی از هر دو فرم غربی (Samuel) و اسلامی (Şemuîl) استفاده میشود.
به فارسی
از آنجا که «اشموئیل» یک اسم علمِ عبری باستان است، برگردانِ واژهبهواژه و معنایی آن در زبان فارسی «خدا شنیده است» یا «هدیه مستجابشده از سوی خدا» میشود.
در قرآن
نام «اشموئیل» به صراحت و عینا در متن قرآن نیامده است؛ اما داستان او در سوره بقره بیان شده که در آن بنیاسرائیل از او میخواهند پادشاهی برایشان تعیین کند تا در راه خدا بجنگند و او به امر الهی، طالوت (سائول) را به پادشاهی برمیگزیند.
جمعبندی و توضیح کامل اشموئیل
واژه «اشموئیل» صورت آوایی و فارسیشده از نام عبری «شموئیل» یا «سموئیل» (Samuel) است. ریشه این نام به زبانهای سامی باستان بازمیگردد و ترکیبی از واژه «شَمَع/شِم» به معنای شنیدن یا نام، و «ئیل» به معنای خداوند است که در مجموع معنای «خدا شنیده است» یا «مسجتاد از جانب خدا» را میدهد.
این اسم خاص متعلق به یکی از پیامبران و داوران بزرگ تاریخ بنیاسرائیل در دوران گذار از عصر داوران به عصر پادشاهان است. در متون اسلامی و تفاسیر قرآنی (ذیل آیات سوره بقره)، گرچه نام صریح او ذکر نشده، اما جایگاه تاریخی او به عنوان پیامبری که طالوت را به فرمان خدا به پادشاهی مبعوث کرد و سرنوشت قومش را تغییر داد، کاملاً تثبیت شده است.
در فرهنگ و ادبیات ایران زمین نیز این نام به عنوان نمادی از استجابت دعا، داوری عادلانه و هدایت الهی شناخته میشود و آرامگاههایی منسوب به این پیامبر در برخی نقاط کشور وجود دارد که نشان از پیوند فرهنگی و مذهبی دیرینه دارد.