یعنی چه
این عبارت در اصل عنوان کتابی از کاظم محمدی (وایقانی) است که به سیر و تفحص در مفاهیم، معارف و علوم قرآنی میپردازد. از نظر لغوی نیز به معنی گردش و تحقیق در درک گزارههای وحیانی و پیامهای فرشته پیامآور الهی است.
تلفظ
تلفظ ترکیبی این عبارت کتابشناختی به صورت اعرابگذاری شده عبارت است از: سُرُوشِ آسِمانِی: سَیرِی دَر مَفَاهِیمِ قُرآنِی.
در جدول
پاسخ دقیق این مدخل در جدولهای شرح در متن و کلاسیک خود عبارت «سروش اسمانی سیری در مفاهیم قرانی» بدون احتساب نیمفاصله و موافق با رسمالخط جدولی است که دقیقاً ۲۷ حرف دارد.
به انگلیسی
برای بخشهای اصلی عبارت میتوان از واژههای angel یا divine messenger برای سروش آسمانی و journey through Quranic concepts برای بخش دوم استفاده کرد.
به عربی
در زبان عربی مفهوم سروش آسمانی به «نداء السماء»، «الملک» یا «جبرئیل» تعبیر میشود و ادامه عبارت به بررسی معارف قرآن اشاره دارد.
به فارسی
برگردان خالص فارسی اجزای این عبارت شامل: «فرشته پیامآور منسوب به مابعدالطبیعه: پژوهش و تماشا در گزارهها و آموزههای کتاب آسمانی اسلام» است.
در قرآن
کلمه فارسی «سروش» در متن قرآن وجود ندارد، اما مفاهیم متناظر آن مانند «وحی»، «روحالقدس» و «جبرئیل» بارها ذکر شدهاند. همچنین ریشه کلمات سیر (سِیرُواْ فِی الأَرْضِ) و مفاهیم (فَفَهَّمْنَاهَا) در آیات به کار رفته است.
نماد چیست
این عبارت ترکیبی در ادبیات نمادین یادآور بال فرشتگان (سروش)، ارتباط میان آسمان و زمین (وحی) و تحقیق و تدبر در آیات الهی (رحل و کتاب قرآن) است.
جمعبندی و توضیح کامل سروش اسمانی سیری در مفاهیم قرانی
عبارت «سروش آسمانی سیری در مفاهیم قرآنی» یک مدخل یا واژه مستقل در لغتنامههای کهن نیست، بلکه یک عنوان کتابشناختی مشخص در حوزه علوم اسلامی و قرآنی است. این اثر توسط کاظم محمدی (وایقانی) تالیف گردیده و در سال ۱۳۸۱ توسط سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی منتشر شده است. کتاب مذکور در ۲۱ فصل به موضوعاتی چون وحی، اعجاز، آیات مکی و مدنی، و ظاهر و باطن قرآن میپردازد.
از منظر واژهشناسی، این عبارت ترکیبی از کلمات فارسی و عربی است. «سروش» ریشهای اوستایی دارد که به معنای فرشته پیامآور و ندای غیبی (معادل جبرئیل در فرهنگ اسلامی) است و ترکیب آن با «سیری در مفاهیم قرآنی» به معنای تفحص، تدبر و گردش علمی-معنوی در آموزهها و معارف وحیانی قرآن کریم است.