یعنی چه
این واژه یک مصدر لازم در زبان فارسی است که بر سرعت بخشیدن به حرکت، عجله در انجام کار یا دویدن و حرکت شتابان به سمت یک هدف یا مقصد خاص دلالت دارد.
مترادف
این واژهها همگی مفهوم حرکت سریع یا بیدرنگ را در ساختارهای مختلف زبانی منتقل میکنند.
متضاد
کلماتی که بر بازماندن از حرکت، صبر، تاخیر یا کندی در رفتار و جابهجایی دلالت دارند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتحه روی حرف شین به صورت شَتافتَن است. بن گذشته آن «شتافت» و بن مضارع آن «شتاب» میباشد.
در جدول
در جدول کلمات متقاطع، واژه شتافتن به عنوان یک پاسخ ۶ حرفی برای راهنماهایی مثل «عجله کردن» یا «تند رفتن» کاربرد دارد.
به انگلیسی
افعال انگلیسی که برای نشان دادن سرعت بالا در حرکت یا انجام کار استفاده میشوند.
به عربی
در زبان عربی مفهوم شتافتن عمدتاً از ریشههای «سرع» و «عجل» در قالب بابهای مختلف ساخته میشود.
به فارسی
واژه «شتافتن» خود یک واژه اصیل فارسی است که از ریشههای کهن این زبان (فارسی میانه ōštāftan / awištāftan) به جای مانده و بر برابرهای سرهای چون شتاب کردن یا تند رفتن استوار است.
نماد چیست
در ادبیات عرفانی و حماسی فارسی، شتافتن نمادی از اشتیاق وصفناپذیر، پویایی، حرکت بدون اتلاف وقت به سوی معشوق یا هدف غایی، و فرصتطلبی مثبت در کارهای نیکو است.
جمعبندی و توضیح کامل شتافتن
واژه «شتافتن» یکی از مصدرهای اصیل و کهن زبان فارسی است که ریشه در دوران فارسی میانه دارد. این کلمه به معنای حرکت تند، سریع و هدفمند به سوی مقصد یا انجام کاری با سرعت و تعجیل است. در فرهنگ لغتهای معتبری چون دهخدا و معین، این واژه همواره در تقابل با درنگ کردن و ماندن قرار گرفته و پویایی را زنده میکند.
اگرچه خود این واژه به دلیل اصالت فارسیاش در متن قرآن کریم نیامده است، اما مفاهیم معادل آن مانند «سارِعُوا» (بشتابید) برای شتاب گرفتن در کارهای خیر به کار رفته است. در ادبیات فارسی نیز این واژه فراتر از یک حرکت فیزیکی ساده، به عنوان نمادی از شوق، بیقراری عاشقانه و مغتنم شمردن فرصتها برای رسیدن به اهداف متعالی شناخته میشود.