یعنی چه
این کلمه در اصل یک ترکیب عربی (ثمرة + ه) است که به زبان فارسی نیز وارد شده و به معنای حاصل، محصول، بازده، عایدی یا نتیجهٔ حاصل از یک کار، تلاش یا پدیده به کار میرود.
تلفظ
تلفظ اصلی این واژه بر اساس قواعد عربی به صورت ثَمَرَتُه (samaratuhu) یا ثَمَرَتِه (samaratihi) است که در متون فارسی و دینی بسته به نقش آن در جمله حرکتگذاری میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، این کلمه معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنمای «میوه و حاصل آن» یا «نتیجه آن کار» با ۵ حرف کاربرد دارد.
به انگلیسی
برای بیان دقیق این ترکیب با ضمیر مالکیت در زبان انگلیسی، از عباراتی که نشاندهنده محصول یا نتیجه متعلق به یک چیز هستند استفاده میشود.
به عربی
واژه «ثمرته» خود ساختاری کاملاً عربی دارد، اما در عربی معاصر برای این مفهوم از کلماتی مانند نتيجته یا حاصله نیز به طور گسترده استفاده میکنند.
به فارسی
معادلهای روان و خالص فارسی این ترکیب، واژههایی نظیر «نتیجهاش»، «حاصلش»، «دستاوردهای آن» و «بارِ آن درخت یا کار» هستند.
نماد چیست
در فرهنگ، ادبیات و متون عرفانی، این واژه نمادی از تجسم عینی پاداش، تجلی برکت الهی، به ثمر رسیدن و باردهی معنوی یا مادی زحمات انسان است.
جمعبندی و توضیح کامل ثمرته
واژه «ثمرته» یک صورت صرفی و ترکیبی از زبان عربی است که از ریشه سه حرفی «ث م ر» (به معنی به بار نشستن و میوه دادن) به همراه ضمیر متصل «ـه» (به معنی او/آن) ساخته شده است. این واژه به طور مستقل یک کلمه اصیل فارسی محسوب نمیشود، بلکه به عنوان یک وامواژه ترکیبی، بیشتر در متون ادبی، کهن و دینی فارسی به کار رفته است.
این کلمه دقیقاً ۵ حرف دارد و از نظر معنایی به مفهوم میوه، حاصل، بازده، عایدی و دستاورد یک چیز اشاره میکند. واژه پایه آن یعنی ثمر و مشتقاتش مانند ثمرات و ثمار بارها در قرآن کریم برای اشاره به نعمتها و میوهها استفاده شدهاند و خود ترکیب دقیق آن نیز در آیاتی نظیر آیه ۹۹ سوره انعام به چشم میخورد.
در حوزه جدول و سرگرمی، این کلمه با ۵ حرف به عنوان پاسخ عباراتی همچون «حاصلش» یا «نتیجه آن» شناخته میشود و در اصطلاحات کنایی و ادبی نیز نمادی از فرزند صالح، برکت و پاداشِ وفادارانه زحمات انسان است.