یعنی چه
جوع به معنای حالت نیاز انسان به غذا و تهی بودن معده است که در اصطلاح عرفانی نیز به گرسنگی اختیاری و روزهداری برای تزکیه نفس اشاره دارد.
تلفظ
این کلمه به صورت ضم اول (جُ) و سکون واو تلفظ میشود.
در جدول
پاسخ متداول برای این کلمه در جدولها «گرسنگی» است و خود واژه جوع دقیقاً ۳ حرف دارد.
به انگلیسی
رایجترین برگردانهای انگلیسی این واژه برای رساندن مفهوم گرسنگی هستند.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و از ریشه سه حرفی (ج - و - ع) مشتق شده است.
به فارسی
معادلهای فارسی دقیق این واژه شامل گرسنگی، مَجاعت، مخمصه و مسغبه هستند و متضاد آن در زبان فارسی «سیری» است.
در قرآن
این واژه ۵ بار در قالب ۴ آیه در قرآن کریم آمده است؛ به عنوان آزمون الهی (بقره: ۱۵۵)، به عنوان کیفر (نحل: ۱۱۲ و غاشیه: ۷)، به عنوان نعمت دفع آن (قریش: ۴) و نفی آن در بهشت (طه: ۱۱۸).
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و عرفانی، جوع اختیاری نماد تزکیه نفس، صفا و نورانیت دل، و مهار شهوات است، در حالی که در نگاه عام نماد قحطی، فقر و آزمون سخت زندگی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل جوع
واژه «جوع» یک لغت اصیل عربی است که وارد زبان فارسی شده و در معنای پایه به گرسنگی و نیاز طبیعی بدن به غذا اشاره دارد. این کلمه در مقابل «شِبَع» یا همان سیری قرار میگیرد و همخانوادههایی چون جائع و مجاعة دارد.
در فرهنگ اسلامی و آیات قرآن کریم، جوع پدیدهای چندبعدی است؛ گاهی به عنوان ابزار آزمایش بندگان و گاهی به عنوان کیفر الهی مطرح میشود، و در عین حال، زدودن آن از جانب خداوند یک نعمت بزرگ به شمار میآید. در ادبیات عرفانی نیز گرسنگی اختیاری (تجوّع) جایگاه ویژهای در مهار نفس دارد.
این واژه سه حرفی در کاربردهای جدولی و لغوی، همواره یادآور مفاهیمی چون فقر، محرومیت، قحطی و در عین حال صفا و پاکی روح از طریق روزهداری است.