یعنی چه
ثقیله صفت مؤنث از واژه ثقیل است. در زبان فارسی برای توصیف مفاهیم، اشیاء، جملات یا اجسامی که دارای سنگینی، پیچیدگی، ناگواری یا سختی باشند به کار میرود؛ مانند اجسام ثقیله (اجسام چگال و سنگین) یا عبارات ثقیله (سخن سخت و پیچیده).
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتح حرف ثاء و کسر قاف به صورت [tha-qee-lah] یا (ثَقیله) است.
در جدول
واژه ثقیله دقیقاً از ۵ حرف (ث - ق - ی - ل - ه) تشکیل شده و در حل جداول کلمات متقاطع به عنوان معادل واژههایی چون مؤنث سنگین، دشوار یا گران کاربرد دارد.
به انگلیسی
بسته به متن و کاربرد کلمه، میتوان از معادلهای فوق برای انتقال مفهوم سنگینی مادی یا معنوی استفاده کرد.
به عربی
این واژه ریشه کاملاً عربی دارد و از مشتقات صیغه صفت مشبهه (مؤنث) از ریشه ثلاثی مجرد «ثقل» است.
به فارسی
برگردان و برابرهای اصیل فارسی این کلمه شامل واژههایی مانند سنگین، گرانبار، دشوارفهم و ناگوار است.
در قرآن
اگرچه لفظ مؤنث «ثقیله» در متن قرآن یافت نمیشود، اما شکل مذکر آن مانند «قَوْلًا ثَقِيلًا» (سخن سنگین) و شکل جمع آن مانند «السَّحَابَ الثِّقَالَ» (ابرهای سنگین) به کار رفته است. همچنین در علوم قرآنی و تجوید، تشدید بالای نون تأکید را «نون توکید ثقیله» مینامند.
نماد چیست
در فلسفه و طبیعیات باستان، «اجسام ثقیله» نماد گرایش به پایین، ثبات و عنصر خاک بودند. در مفاهیم استعاری و ادبی نیز این واژه نمادی از تکالیف طاقتفرسا، بارهای سنگین معنوی (مانند گناه) یا سخنان مغلق و دیرهضم به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل ثقیله
واژه «ثقیله» صفت مؤنث عربی از ریشه «ثقل» است که وارد زبان فارسی شده و در معنای سنگین، وزین، دشوار و ناگوار به کار میرود. این کلمه در حوزههای مختلف کاربردهای تخصصی متفاوتی دارد؛ در طبیعیات قدیم به اجسام چگال و متمایل به سقوط مانند سنگ و خاک «اجسام ثقیله» میگفتند و در ادبیات و علوم عربی، نون تأکید مشدد به «نون ثقیله» معروف است.
این کلمه از نظر املایی با حرف «ث» آغاز میشود و متضاد کلماتی چون خفیفه، سبک و روان است. در متون اسلامی و اخلاقی نیز معمولاً به عنوان نمادی برای بارهای سنگین مسئولیت یا سخنان پیچیده و عمیق که درک آنها دشوار است، به کار برده میشود.