یعنی چه
واژهٔ غمدار (یا غمدار) در زبان فارسی به عنوان صفت ترکیبی به کار میرود و دلالت بر شخص یا حالتی دارد که پر از اندوه، غصه و ناراحتی است. این واژه توصیفکنندهٔ دلِ دردمند یا احوال بارانی و حزین است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتح حرف اول (غ)، سکون حرف دوم (م) و تلفظ کشیدهٔ بخش دوم یعنی «دار» به صورت (gham-dār) انجام میشود.
در جدول
پاسخ دقیق برای پرسشهای جدولی مربوط به این واژه، خودِ کلمهٔ «غمدار» با ۵ حرف است. از واژههای همردیف پنج حرفی آن میتوان به غمگین، محزون و مغموم نیز اشاره کرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم غمدار و اندوهگین از صفاتی نظیر Sad و Sorrowful استفاده میشود که مستقیماً به حالت حزن اشاره دارند.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی، واژههای Hüzünlü و Dertli نزدیکترین معادلها برای توصیف یک فرد یا حالت غمدار هستند.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی و رایج این واژه شامل کلماتی چون غمگین، اندوهگین، غصهدار، ملول، افسرده و حزین است. این کلمات همگی حالت دوری از شادی و ابتلا به غصه را بازگو میکنند.
نماد چیست
در ادبیات فارسی و تصویرسازیهای نمادین، واژهٔ غمدار نمادی از شکست عاطفی، حالت سوگواری و رنج مفرط است. این مفهوم در جلوههای بصری و طبیعی معمولاً با المانهایی همچون غروب آفتاب، فصل پاییز و بارش اشک پیوند میخورد.
جمعبندی و توضیح کامل غمدار
واژهٔ «غمدار» (که در اصل به صورت بافاصله یا نیمفاصله یعنی «غمدار» نگارش میشود) یک صفت مرکب کیفی در زبان فارسی است. ساختار این کلمه از دو بخش تشکیل شده است؛ بخش اول آن یعنی «غم» ریشهای عربی دارد که به معنای اندوه و پوشاندن فرح است و بخش دوم آن یعنی پسوند «دار»، از ریشهٔ فعل فارسی «داشتن» گرفته شده است. در مجموع، این ترکیب به معنای دارندهٔ غصه و اندوه است.
این کلمه اگرچه به صورت مستقیم و مستقل در متون کهن یا قرآن کریم به چشم نمیخورد، اما ریشهٔ اولیه آن (غمّ) بارها در کتاب آسمانی برای توصیف حالات روحی انسانها استفاده شده است. غمدار در ادبیات تعلیقی و غنایی فارسی معمولاً در تقابل با واژههایی نظیر دلشاد، مسرور و خوشحال قرار میگیرد و احوال دردمند عاشق یا انسان سوگوار را بازگو میکند.
در بازیها و سرگرمیهای کلمات مانند جدول کلمات متقاطع، این واژه یک مدخل ۵ حرفی به شمار میرود. معادلهای بینالمللی آن نظیر Sad در انگلیسی و Hüzünlü در ترکی نشاندهندهٔ بسامد بالای این مفهوم حسی در تمام زبانها و فرهنگها برای ابراز همدردی و توصیف حالات حزنانگیز است.