یعنی چه
ترکیبی فشرده در فارسی کهن (بهویژه سبک شاهنامهای) است که از اجزای «کـ» (مخفف که) + «ز» (مخفف از) + «ین» (مخفف این) + «برتر» (بالاتر/والاتر) تشکیل شده است. این عبارت در بیت معروف فردوسی یعنی «به نام خداوند جان و خرد / کزین برتر اندیشه برنگذرد» به معنای مرز و حد نهایی صعود فکر انسان است.
متضاد
با توجه به ساختار عبارتی، نقیض و متضاد مفهومی آن اشاره به مرتبه پایینتر و کمتر دارد.
تلفظ
این عبارت ترکیبی با کسره روی حرف کاف، سکون زاء و فتح باء و تاء در کلمه برتر خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در صورت سوال به عنوان بخشی از مصراع شاهنامه یا به عنوان عبارت ۸ حرفی به معنی فراتر از این یاد میشود.
به انگلیسی
در ترجمه انگلیسی بسته به لحن متن میتوان از ساختارهای مقایسهای یا واژه هایی چون superior و transcend برای بخش صفتی آن استفاده کرد.
به فارسی
برگردان ساده و امروزی این عبارت شاهنامهای، همان جمله «که از این بالاتر یا والاتر» است و کلمه مستقل و مفرد به شمار نمیآید.
در قرآن
عبارت «کزین برتر» یک ترکیب کاملاً فارسی دری است و در متن قرآن وجود ندارد؛ اما مفهوم نمادین آن که به عجز عقل بشر در درک ذات پروردگار اشاره دارد، با آیاتی نظیر «لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ» (شوری/۱۱) یا «لَا تُدْرِكُهُ الْأَبْصَارُ» (انعام/۱۰۳) قرابت معنایی دارد.
نماد چیست
این عبارت در فرهنگ و ادبیات فارسی، به ویژه در متون حماسی و عرفانی، به عنوان نمادی از حد نهایی و مرز عجز عقل بشر در شناخت حقیقت مطلق و ذات پروردگار به کار میرود و نشاندهنده نهایتِ قابل تصور است.
جمعبندی و توضیح کامل کزین برتر
عبارت «کزین برتر» یکی از تعابیر کلیدی و ماندگار در ادبیات حماسی و فکری ایران است که بیش از هر چیز با بیت آغازین شاهنامه فردوسی بزرگ گره خورده است. این ترکیب فشرده که از ادغام حروف ربط، اضافه و اشاره به همراه صفت تفضیلی ساخته شده، نمایانگر نگاه واقعبینانه شاعر به تواناییهای فکری انسان در شناخت جهان و آفریدگار آن است.
از نگاه معنایی و نمادین، این تعبیر مرز عجز و ناتوانی عقل بشری را ترسیم میکند؛ جایی که اندیشه پس از صعود به بالاترین مرتبه ممکن، دیگر توان پیشروی ندارد و متوقف میشود. به همین دلیل، در طول تاریخ ادبیات فارسی از این اصطلاح برای نشان دادن اوج و نهایتِ قابل تصور در مباحث عرفانی، فلسفی و حماسی استفاده شده است.