یعنی چه
مقنن در اصطلاحات حقوقی و سیاسی به شخص، گروه یا نهادی (مانند مجلس پارلمان) گفته میشود که صلاحیت وضع، اصلاح یا لغو قوانین را بر عهده دارد.
تلفظ
در حالت اسم فاعل به صورت مُقَنِّن (با کسر نون اول) به معنی قانونگذار تلفظ میشود که کاربرد رایج دارد. در حالت اسم مفعول به صورت مُقَنَّن (با فتح نون اول) به معنی قانونیشده، آراسته به قانون یا نظاممند است.
در جدول
کلمه مقنن در جدولهای کلمات متقاطع معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنمای «قانونگذار» یا «واضع قانون» به کار میرود و دقیقاً دارای ۴ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژههای Legislator و Lawmaker دقیقترین معادلها برای اشاره به فرد یا نهاد قانونگذار هستند.
به عربی
در زبان عربی از واژه المُشَرِّع (از ریشه شرع) و خود واژه المقنِّن برای اشاره به مفهوم قانونگذار استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای خالص یا رایج فارسی این کلمه شامل قانونگذار، واضع قانون، قانونساز و در متون کهنتر آیینگر است.
نماد چیست
در فرهنگ حقوقی و علوم سیاسی، شخص مقنن نماد اختصاصی ندارد، اما نهاد قانونگذاری معمولاً با تصویر ساختمان مجلس (پارلمان) یا کتاب قانون نمادپردازی میشود که نشاندهنده نظم اجتماعی و حاکمیت حقوقی است.
جمعبندی و توضیح کامل مقنن
واژه مقنن از ریشه عربی «ق ن ن» گرفته شده است، هرچند خود کلمه قانون ریشهای یونانی (Kanon به معنی خطکش یا معیار) دارد که وارد زبان عربی و سپس فارسی شده است. این کلمه در ادبیات حقوقی کشورمان جایگاه ویژهای دارد و معمولاً به شخص قانونگذار یا قوه مقننه (مجلس) اشاره میکند که وظیفه ریلگذاری قانونی جامعه را بر عهده دارد.
نکته جالب اینجاست که این واژه یا ریشه آن به صورت مستقیم در قرآن کریم نیامده است؛ بلکه در آیات الهی برای بیان مفاهیم مربوط به وضع احکام و قوانین، از واژههای مشتق از ریشه «شرع» مانند تشریع یا واژه «حکم» استفاده شده است.
تفاوت ظریف در تلفظ این واژه نیز حائز اهمیت است؛ مُقَنِّن در نقش اسم فاعل به معنای شخصی است که قانون را وضع میکند، در حالی که مُقَنَّن در نقش اسم مفعول به معنای چیزی است که به صورت قانون درآمده و آراسته به نظم و مقررات شده است.