یعنی چه
واژه «نعبد» فعلی است که بر بندگی، اطاعت مطلق، فروتنی و خدمت خالصانه دلالت دارد. در مفاهیم دینی، این کلمه نشاندهنده تسلیم محض بودن در برابر خداوند و نفی هرگونه شرک و خودمحوری است.
تلفظ
این کلمه با فتح نون، سکون عین، ضم باء و ضم دال تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این واژه با توجه به تعداد حروف (۴ حرف) خودِ کلمه «نعبد» است.
به انگلیسی
بسته به بافت متن، عبارات فوق دقیقترین معادلهای انگلیسی برای این فعل هستند.
به عربی
این واژه خود عربی است و افعال فوق مترادفهای فصیح و نزدیک به معنای آن در زبان عربی هستند.
به فارسی
برگردان دقیق و مستقیم این فعل مضارع عربی (متکلم معالغیر) به زبان فارسی، «میپرستیم» یا «بندگی میکنیم» است.
در قرآن
این کلمه ۲ بار در قرآن آمده است: نخست در سوره فاتحه آیه ۵ («إِیَّاکَ نَعْبُدُ وَإِیَّاکَ نَسْتَعِینُ»؛ تنها تو را میپرستیم) که به دلیل تقدم «إیاک»، افاده حصر میکند و یعنی فقط تو را میپرستیم. بار دوم در سوره شعراء آیه ۷۱ از زبان بتپرستان («قَالُوا نَعْبُدُ أَصْنَامًا»؛ گفتند بتهایی را میپرستیم).
نماد چیست
این واژه مابازای مادی یا تصویر نمادین خاصی ندارد، اما در فرهنگ اسلامی و عرفانی، نماد و مظهر یگانهپرستی، ترک خودمحوری و فنا در اراده الهی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل نعبد
واژه «نعبد» یک فعل مضارع عربی از ریشه «ع-ب-د» در صیغه متکلم معالغیر (ما) است که به معنای «میپرستیم» و «بندگی میکنیم» به کار میرود. این کلمه اهمیت بسیار بالایی در فرهنگ اسلامی و قرآنی دارد، چرا که هسته مرکزی مفهوم توحید و یگانهپرستی را در سوره مبارکه حمد تشکیل میدهد.
عبارت معروف «إیاک نعبد» نشاندهنده انحصار عبادت برای پروردگار و خضوع کامل انسان در برابر ذات الهی است. این کلمه علاوه بر معنای ظاهری پرستش، در برگیرنده مفاهیمی همچون اطاعت، تسلیم، و وفاداری کامل به عهد بندگی است و از همین ریشه کلماتی مانند عبد، عبادت و معبود نیز ساخته شدهاند.