یعنی چه
واژه «نطحها» از ریشه عربی «نطح» ساخته شده و به معنای کوبیدن، هل دادن یا صدمه زدن با شاخ یا سر به یک مؤنث (انسان، حیوان یا شیء) است. در مفهوم مجازی نیز به معنای پس زدن، رقابت و تقابل سخت به کار میرود.
تلفظ
این کلمه در زبان عربی به صورت فعل ماضی ثلاثی مجرد همراه با ضمیر متصل مؤنث تلفظ میشود: نَطَحَها.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت دقیقاً ۵ حرف دارد و به عنوان معادل عربی «او را با شاخ زد» یا اشاره به ریشه واژه قرآنی شناخته میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم از افعالی استفاده میشود که ضربه زدن حیوانات با سر یا شاخ را توصیف میکنند.
به عربی
این واژه خود اصالتاً عربی است و در معاجم لغوی مترادفهایی مانند صدمه، ضرب و دفع شدید برای آن ذکر شده است.
به فارسی
در ترجمه دقیق و روان فارسی، این عبارت به معنی «ضربه زدن با شاخ به آن حیوان یا فرد مؤنث» یا «با سر به او کوبیدن» است.
در قرآن
خود واژه «نطحها» به صورت مستقیم در قرآن نیامده، اما ریشه آن در قالب واژه «النَّطِیحَة» (حیوان شاخخورده و مرده) در آیه ۳ سوره مائده ذکر شده است که مصرف گوشت چنین حیوانی را به علت عدم ذبح شرعی، حرام اعلام میکند.
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات عرب، ریشه این کلمه کنایه از شاخبهشاخ شدن، لجاجت در بحث، برخورد شدید و بیمنطق و همچنین تلاشهای سخت و بینتیجه در برابر یک مانع محکم است.
جمعبندی و توضیح کامل نطحها
واژه «نطحها» یک فعل صرفشده از ریشه ثلاثی مجرد عربی «ن-ط-ح» است که به معنای «او را با شاخ یا سر زد» یا «به شدت کوبید» کاربرد دارد. این کلمه ساختاری کاملاً عربی دارد و ضمیر «ها» در انتهای آن به یک مفعول مؤنث اشاره میکند. در کاربردهای مجازی و استعاری، این ریشه برای توصیف برخوردها، تقابلهای سخت و هل دادن نیز استفاده میشود.
اگرچه خود این فعل عینا در متن قرآن کریم وجود ندارد، اما مشتق معروف آن یعنی «النَّطِیحَة» در فقه اسلامی و آیه ۳ سوره مائده از اهمیت بالایی برخوردار است. نطیحه به حیوانی گفته میشود که در اثر ضربات شاخ حیوان دیگر جان داده و حکم مردار را دارد. این واژه در بازیهای فکری و جدول کلمات متقاطع معمولاً به عنوان یک لغت ۵ حرفی مطرح میشود.