یعنی چه
این عبارت از دو فعل امر عربی «زِدْ» (از ریشه زید به معنای زیاد کن) و «بارِکْ» (از ریشه برک به معنای برکت بده) تشکیل شده است و در مجموع به معنای «و [لطف و رحمتت را] افزون کن و برکت بخش» میباشد.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت واو مفتوح، زاء مکسور و دال ساکن، واو مفتوح و بارِکْ (va zed va bārek) است.
در جدول
در مسابقات و جدولهای کلمات متقاطع، این اصطلاح به عنوان یک عبارت دعایی ۸ حرفی شناخته میشود.
به انگلیسی
ترجمه دقیق و کلمه به کلمه این عبارت دعایی در زبان انگلیسی است.
به عربی
این عبارت اصل و ریشه عربی دارد و خود یک ترکیب فعلی دعایی در این زبان است.
به فارسی
معادل و برگردان مستقیم روان آن در زبان فارسی «و بیفزای و مبارک گردان» میشود.
نماد چیست
این عبارت نماد سنتی یا تصویری خاصی ندارد، اما در فرهنگ اسلامی نماد و جلوهای از دعا برای افزایش برکات الهی، خیر پایدار و تکریم معصومین است.
جمعبندی و توضیح کامل وزد و بارک
عبارت «وزد و بارک» یک کلمه واحد یا اصطلاح مستقل در زبان فارسی نیست، بلکه بخشی از یک ترکیب دعایی معروف و آهنگین به زبان عربی (وَ زِدْ وَ بارِکْ) است. این اصطلاح معمولاً در صلواتهای طولانی، خطبهها و متون مداحی یا تجلیل از قاریان قرآن شنیده میشود؛ مانند عبارت معروف «اللهم صل وسلم وزد وبارک علی رسول الله وآله» که در آن از خداوند تقاضای فزونیِ برکت و رحمت برای پیامبر گرامی اسلام و خاندان پاکشان میشود.
از نظر واژهشناسی، این ترکیب از دو فعل امر «زِد» از ریشه (ز ی د) به معنای زیاد کن و «بارک» از ریشه (ب ر ک) به معنای برکت بده ساخته شده است. اگرچه خود این ترکیبِ فعلی خاص به همین صورت پیاپی در متن قرآن کریم نیامده، اما ریشههای هر دو فعل به وفور در کلامالله مجید به کار رفتهاند. در زبان عامیانه یا برخی تحلیلهای واژگانی اشتباه، گاهی بخش اول آن نامشخص تلقی شده و بخش دوم را به «باریکلا» یا «آفرین» نسبت میدهند، در حالی که هویت واقعی عبارت کاملاً دینی و عربی است.