یعنی چه
این عبارت یک درودِ جمعی و لطف بیپایان خداوند به تمامی پیامبران الهی است که مأموریت خود را به سلامت به پایان رساندهاند و در برابر تهمتها و انکارها، از کرامت و امنیت الهی برخوردارند.
تلفظ
تلفظ دقیق و قرآنی این عبارت به صورت [واوِ مفتوح، سینِ مفتوح، لامِ دارای الف ممدوده، میمِ منون به ضم / عَ، لَ، یَ المُرْ، سَ، لین] است.
در جدول
در مسابقات و جداول کلمات متقاطع، پاسخ این پرسش قرآنی دقیقاً ۱۴ حرف دارد.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی قرآن کریم، برای بازگو کردن این آیه عمدتاً از واژگان messengers یا Apostles برای فرستادگان استفاده میشود.
به عربی
شکل صحیح و فصیح این عبارت در اصل عربی با تنوین رفع و الفولام روی مرسلین قرائت میشود.
به فارسی
برگردان روان فارسی این عبارت «و درود بر فرستادگان» یا «سلام و تحیت بر رسولان الهی» است.
در قرآن
این عبارت دقیقاً متن آیه ۱۸۱ سوره صافات است. خداوند در اواخر این سوره پس از فرستادن سلامهای جداگانه به پیامبرانی مانند نوح، ابراهیم، موسی، هارون و الیاس، در پایان سوره به صورت یکجا و جمعبندیشده به همه فرستادگان خود درود میفرستد. این آیه بخشی از سهگانهٔ پایانی سوره (آیات ۱۸۰ تا ۱۸۲) است.
نماد چیست
این عبارت در فرهنگ اسلامی نماد احترام به همه انبیاء و وحدت رسالت آنهاست. همچنین بر اساس روایات صادر شده از حضرت علی (ع)، قرائت این آیه به همراه آیات قبل و بعدش در پایان مجالس و نمازها، نماد کامل شدن پاداش و دریافت پیمانه کامل اجر در قیامت است.
جمعبندی و توضیح کامل وسلام علی مرسلین
عبارت «وسلام علی مرسلین» که شکل صحیح و قرآنی آن «وَسَلَامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ» است، آیه ۱۸۱ سوره مبارکه صافات در جزء ۲۳ قرآن کریم میباشد. خداوند متعال در این بخش از قرآن، پس از ذکر مجاهدتها و فرستادن درودهای جداگانه بر پیامبران بزرگی همچون نوح، ابراهیم، موسی، هارون و الیاس، در پایان سوره یک درود عمومی و جامع به تمامی فرستادگان خود نثار میکند تا تکریم و امنیت الهی را برای آنان تثبیت نماید.
از نظر واژهشناسی، این عبارت از دو ریشه «س-ل-م» (به معنی سلامتی، صلح و امنیت) و «ر-س-ل» (به معنی فرستادن و رسالت) تشکیل شده است. همخانوادههایی همچون اسلام، سلامت، رسول و رسالت به خوبی گویای عمق معنایی این آیه هستند که مفاهیمی چون درود بر پیامبران و تحیت بر فرستادگان الهی را بازگو میکند.
در فرهنگ و روایات اسلامی، این آیه به همراه آیات پیرامونیاش (سُبْحَانَ رَبِّكَ... و وَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ) به عنوان نمادی از پایانبندی متبرک، عاقبتبهخیری و کامل شدن پاداش طاعات شناخته میشود، به طوری که قرائت آن در پایان مجالس و پس از نمازها بسیار توصیه شده است.