یعنی چه
این واژه صیغه مضارع مفرد مذکر غایب از ریشه «ح ذ ر» است و به معنی هوشیاری، ترس از خطر آینده و اتخاذ موضع محتاطانه برای دوری از گزند است. در بافت قرآنی نیز به معنای بیم داشتن و برحذر بودن منافقان یا مؤمنان از عواقب و عذاب به کار رفته است.
تلفظ
تلفظ دقیق این واژه با فتح ی، سكون ح، فتح ذ و ضم ر به صورت «یَحْذَرُ» است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه بر اساس تعداد حروف خود واژه «یحذر» (۴ حرف) یا معادلهای فارسی آن مانند «پرهیز میکند» یا «بیم دارد» تعیین میشود.
به انگلیسی
بسته به ساختار جمله و نوع ترجمه (اگر به صورت فعل مضارع معلوم یا در مفهوم مصدر/امر ترجمه شود)، معادلهای فوق در انگلیسی کاربرد دارند.
به عربی
واژه خود یک فعل عربی فصیح است که مترادفهای هممعنی آن در این زبان شامل یجتنب، یتقی و یخاف میشود.
به فارسی
دقیقترین برگردانهای فارسی برای این فعل مضارع عربی، عبارات «میپرهیزد»، «برحذر است» و «بیم دارد» هستند که نشاندهنده واکنش پیشگیرانه در برابر یک تهدید است.
نماد چیست
این واژه به عنوان یک فعل انتزاعی دینی-لغوی، نماد مادی یا باستانی خاصی ندارد؛ اما در برداشتهای معنایی نماد هوشیاری، آمادگی روحی، تقوا و پرهیز از غفلت در مواجهه با خطرات مادی و معنوی است.
جمعبندی و توضیح کامل یحذر
واژه «یحذر» یک فعل مضارع عربی از ریشه ثلاثی مجرد «ح ذ ر» است که مفهوم اصلی آن پیرامون احتیاط، دوریگزینی هوشمندانه و بیم همراه با آمادهباش میچرخد. این کلمه در متون اسلامی و آیات قرآن کریم (مانند آیات سوره توبه و زمر) جایگاه ویژهای دارد و نشاندهنده حالت روحی فردی است که با آگاهی از عواقب کارها، از خطرات معنوی یا عذاب الهی پرهیز میکند.
تفاوت ظریفی میان «یَحْذَر» (برحذر است/میپرهیزد) و «یُحَذِّر» (هشدار میدهد/میترساند) وجود دارد؛ اما هر دو در راستای ایجاد بیداری و منع از غفلت کاربرد دارند. در کاربردهای جدولی و لغتنامهای، این واژه دقیقاً چهار حرف دارد و فهم آن مستلزم درک ریشههای اخلاقی و پیشگیرانه در زبان عربی است.